Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/844 K.2024/985

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol uygulanması nedeniyle 70.000 TL maddi 70.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 140,40 TL maddi ve 300 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin hükme yönelik istinaf itirazlarının hükmedilen tazminat miktarının davalı hazine açısından, 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından,

CMK'nın 279/1.b. maddesi uyarınca kesinlik nedeniyle istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin manevi tazminata, davacı vekilinin ise maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlere yönelik istinaf itirazlarının incelemesinde.

5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, davacı hakkında uygulanan adli kontrol tedbiri nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/161 Esas 2018/87 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütü propagandası yapmak suçundan 06.10.2017-09.10.2017 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11.05.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinin ardından süresinde verdiği temyiz dilekçesinin katılma yoluyla temyiz olduğu olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davacının gözaltına alınması nedeniyle tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı,

davacının yurt dışı çıkış yasağı ve imza atmak suretiyle adli kontrol tedbirleri nedeniyle uğranıldığı iddia edilen maddi zararları kanıta yarar delil sunulmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle adli kontrol nedeniyle maddi zarar hesaplaması yapılmamış ise de 5271 sayılı Kanun'un 141 nci maddesinin birinci fıkrasında tazminat istenebilecek hallerin tahdidi olarak sayılmak suretiyle hüküm altına alındığı, adli kontrol kararlarının ise tazminat istenebilecek koruma tedbirleri arasında sayılmaması nedeniyle sonucu itibariyle bu hususa yönelik davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediği,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarlarının doğru biçimde belirlendiği, davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde ve kabul edilen tazminat miktarı gözetilerek davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,