Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/850 K.2024/982

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 35.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklanma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulü gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/535 Esas 2018/176 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 12.11.2014 tarihinde tutuklandığı 12.05.2015 tarihide tahliyesine karar verildiği, Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 12.05.2018 tarih, 2015/28093 sayılı yazı içeriğine göre tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediğinin bildirildiği, davacının haksız şekilde tutuklu kalmadığı ve davaya konu edeceği tutukluluk günlerinin bulunmadığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 141/1 ve devamı maddeleri gereğince tazminat talep etme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmemesi nedeniyle tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

davanın tamamen reddedilmesi nedeniyle reddedilen tazminat miktarı gözetilerek davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,