Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8499 K.2024/7621

Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının kolluk aşamasındaki ifadesinde suçlamaları reddettiği, kamera görüntülerindeki kişinin kendisinin olduğuna dair ifadesinin suça katılmak olarak değerlendirilemeyeceği, tutuklandığı suçtan beraat etmesi nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/426 Esas – 2020/264 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten adam öldürme suçundan 12.08.2019 - 27.01.2020 tarihleri arasında 533 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.12.2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının ilk ifadesinde kamera görüntülerindeki kişinin kendisi olduğunu beyan ettiği, yargılama aşamasında ise söz konusu görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığı yönünde ifade verdiği,

bundan dolayı davacı hakkında suç üstlenme suçundan suç duyurusunda bulunulduğu, bu itibarla CMK'nın 144/1-e maddesi uyarınca gerçek dışı beyanı nedeniyle tutuklanmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 5271 sayılı kanun 144/1-e maddesinde ''Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar'' hükmüne yer verilmiş, madde gerekçesinde "Adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suçu işlediğini veya suça katıldığını ifade ederek gözaltı veya tutuklamaya neden olmuş ise tazminat istemeye hak kazanmayacaktır." açıklamasında bulunulduğu,

buna göre, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan kişinin adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa tazminat talebinde bulunamayacağı, bu kapsamda dava konusu somut olay açısından tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/426 Esas – 2020/264 Karar sayılı ceza dava dosyası incelendiğinde, davacının tüm aşamalardaki ifadelerinde üzerine atılı kasten adam öldürme suçunu işlemediğini beyan ederek, tüm suçlamaları reddettiği, davacının olay tarihinde yakalanması üzerine 5271 sayılı CMK.'nın 144/1-e maddesi gereğince adli makamlar olan savcılık ve mahkeme huzurunda tutuklanmasına neden olan suçu işlemediğini beyan etmesi karşısında davacının gerçek dışı beyanla tutuklanmasına neden olduğundan bahsedilemeyeceği gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi