Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8523 K.2025/3756

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutuklama ve adli kontrol nedeniyle ıslah ile 237.210,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 10.638,33 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın 20.11.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 21.507,79 TL'ye yükseltilmesi,

manevi tazminatın 5.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, davacının tazminata esas yargılama dosyasında ödediği vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, Davalı vekilinin; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/522 Esas – 2015/12 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 20.11.2014-26.11.2014 tarihleri arasında 6 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, hakkında 26.11.2014-11.12.2014 tarihleri arasında 15 gün yurt dışı çıkış yasağı şeklinde adli kontrol tedbiri uygulandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 05.07.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı,

davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı süre ile adli kontrol tedbirinin uygulandığı süre yönünden net asgari ücret dikkate alınarak belirlenen miktarın, ceza yargılamasında davacıdan alınarak müzeye teslim edilen kılıç bedelinin, davacının uçak bileti ücreti ve ortalama olarak yapılan hesap ile belirlenen otel ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin kabulü ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı hakkında uygulanan adli kontrol tedbiri süresinin davanın niteliği gereği ölçülü olduğu ve bu süre yönünden maddi zararının bulunmadığı ancak 6 günlük gözaltı ve tutukluluk süresi yönünden maddi kaybı, kılıç bedeli, adli kontrol süresince otelde kalması nedeniyle yaptığı ve fatura ile ispatlanan konaklama masrafı olarak otel ücretleri ve uçak bileti ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin kabulü ile maddi tazminat miktarının 21.507,79 TL'ye yükseltilmesi, manevi tazminat miktarının 5.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Davacı hakkında yurt dışı çıkış yasağı olarak uygulanan adli kontrol tedbiri nedeniyle fatura ile ispatlanan konaklama masrafı olarak otel ücretleri ve uçak bileti ücretinin toplamı olan 17.999,59 TL'nin maddi tazminat olarak kabulüne karar verilmiş ise de, uçak bileti ücretinin ve konaklama masraflarının muhtemel zarar kapsamında bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddeleri gereğince hesaplanması gereken maddi zarar kapsamında olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/522 Esas – 2015/12 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine karar verilerek adli emanette bulunan kılıcın davacıya iadesi üzerine kararın temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2016/12709 Esas-2018/7593 Karar sayılı ilamı ile kılıcın 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmiş olması karşısında kılıç bedelinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,