Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8544 K.2023/5488

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 delaletiyle 179/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/114 sayılı kararı istinaf edilmeksizin 04.09.2019 tarihinde kesinleştiği, aynı olayda ilişkin sanık ...'in taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b-son, 62/1,

52/2-4. maddeleri gereğince 4.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarihli ve 2019/26,2021/93 sayılı kararı istinaf edilmeksizin 03.06.2021 tarihinde kesinleştiği, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.08.2022 tarih ve 94660652-105-36-5613-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/111696 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2022 tarihli ve KYB-2022/16061 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 01/03/2016 tarihli ve 2015/4097 esas, 2016/3289 karar sayılı ilâmında Türk Ceza Kanunu'nun "trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179/3. maddesinde alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre;

tehlikeli eylemin zarara yol açması halinde Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu- tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması,

ancak kovuşturma şartı olan şikâyetin gerçekleşmemesi ya da şikâyetten vazgeçme nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın Türk Ceza Kanunu’nun 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının gerektiği…” şeklinde belirtildiği üzere, sanığın 1.14 promil alkollü iken araç kullandığı sırada başka bir araca çarpması sonucu bir kişinin 6. derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu somut olaya ilişkin yapılan yargılama sonunda, taksirle yaralama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Kanun’un 89/1, 89/2-b,

62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarihli ve 2019/26 esas, 2021/93 sayılı kararının verildiği, anılan kararın 03/06/2021 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, aynı eylem nedeniyle ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan mahkûmiyet kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın,13.10.2018 günü 114 promil alkollü olarak idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken traktöre çarpması sonucu traktör sürücüsünün ağır 6 kemik kırığı şeklinde yaralandığı ve yaralanması nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğu olayda; sanığın eylemi ile ilgili Arpaçay Cumhuriyet Savcılığı tarafından taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından cezalandırılması için ayrı ayrı dava açıldığı,

trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmedilen 1500 TL adli para cezasına ilişkin Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/114 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 04.09.2019 tarihinde kesinleştiği, aynı olayda ilişkin sanık ...'in taksirle yaralama suçundan hükmedilen 4.500,00 Türk lirası adli para cezasına dair Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarihli ve 2019/26,2021/93 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 03.06.2021 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun'un "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre;

tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi,

şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın yalnızca 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetildiğinde, somut olayda sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığının anlaşılması karşısında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' kararı verilmesi gerekirken bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

4. Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına göre sanığın tek fiille bilinçli taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği halde zararın içinde yasanın cezalandırdığı tehlikeyi de barındırdığı gözetilerek zarar suçu- tehlike suçu ölçüsü esas alınarak, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığı gözetildiğinde, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' kararı verilmesi yerine bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR