Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8698 K.2025/896

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 65/1, TCK'nın 62/1, 52, 51, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak deliller elde edilemediğinden, CMK'nın 223/2-a-c maddesi gereğince sanığın yüklenen suçtan beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; sanığın suç işlediğinin sabit olduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; dava konusu Nevşehir ili, Göreme beldesi 8882 nolu parsel sayılı taşınmazın sanığa ait olduğu, bu taşınmazın I. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı,

sanığın dava konusu taşınmaz üzerinde kuruldan izin almadan beton ... üzerinde çevresinde tahta parçaları ve taş parçaları bulunan, ahşap görüntüsü verilen tek katlı pencereleri ve kapısı pimapen, üzerinde korkuluk demirleri ile kaplı, tavan kısmının betonarme, duvarlarının pirket ile örerek fiziki ve inşai müdahalelerde bulunduğu, sanığın alınan savunmasında mühalelerde bulunduğunu ikrar ettiği, dava konusu parselin Nevşehir Kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulunun 12.11.1999 gün ve 1123 sayılı kararıyla I. Derece Doğal sit alanı olarak tescil edildiği,

bahse konu sit alanı kurul kararının Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulunun 27.07.2000 tarihli ve 1311 sayılı yazısıyla ilgili kamu kurum ve kuruluşlara bildirilmek ve ilan edilmek üzere dağıtımlı olarak gönderildiği, ayrıca 17.11.2000 tarihli yerel Nevşehir Göreme Gazetesinde de karar bilgilerinin yayınlandığı, 12.11.1999 gün ve 1123 sayılı sit alanı kararının mülga olmadığı, halen belgede aktif olarak kullanıldığı, dava konusu taşınmaza ilişkin 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 16. maddesi kapsamında yapı kayıt belgesi alındığı, bu belgenin 11.12.2018 tarihinde iptal edildiği,

tapu kayıtlarında sanık ...'ün 27.12.2017 tarihinde taşınmazın tamamına malik olduğu, taşınmazın Zemi Vadisi yürüyüş yolu içerisinde peri bacaları arasında arsa olduğunun keşifte görüldüğü, bu nedenle taşınmazın sit alanı içerisinde olduğunun bilinmemesinin mümkün olmadığı anlaşılarak sanığın 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçu sabit görülerek, 14.04.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda özetle; dava konusu taşınmazın I. derece doğal ve I. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı, yapılan müdahalelerin izinsiz inşai ve fiziki müdahale kapsamında olduğu, bu haliyle bölgede bulunan sit alanında ki doğal dokuya zarar oluşturduğu,

yapılan bu izinsiz müdahalenin sit alanı bütünlüğü ve orjinal dokusu ile uyumlu olmadığı, keşif tarihinde ki tespitte yapının kaldırılmış olduğu, bu haliyle doğal dokuya zararın oluşmadığı bildirilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereği işlediği bir fiil nedeniyle birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır hükmü gereği, I. derece sit alanı içerisine izinsiz ve ruhsatsız yapı yapan sanığın eylemi hem TCK'nın 184. maddesi hem de 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesi anlamında suç oluşturduğu ancak aynı ... nedeniyle iki ayrı ceza verilemeyeceğinden sanığın daha ağır cezayı gerektiren 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Sanığın I. derece doğal ve I. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazına izinsiz olarak 60 m2'lik bağ evi yaptığı tespit edilmiş, sanık, bağ evini kendisinin yaptığını, ancak taşınmazın sit alanı içerisinde kaldığını bilmediğini savunmuş ise de, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 12.04.2021 tarihli arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişiler raporunda, keşif tarihi itibarıyla inşai ve fiziki müdahaleye konu yapının kaldırılmış olduğunun, bu haliyle doğal dokuya zarar verilmediğinin tespit edilmiş olması karşısında,

maddi unsuru oluşmayan eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle ve sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak deliller elde edilemediğinden, CMK'nın 223/2-a-c maddesi gereğince sanığın yüklenen suçtan beraatine, CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca, Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarih ve 2019/360 Esas - 2021/400 Karar sayılı kararındaki hukuka aykırılığın bu şekilde düzeltilmesi suretiyle, katılan ve şikayetçi vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,