Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8715 K.2025/9084

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42'nci maddesi ile değişik 362'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.140,93 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün 1 numaralı bendinde yer alan "7.140,93 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 17/07/2016" ibaresinin çıkartılarak,

yerine "8.976,96 TL maddi tazminatın 15/10/2016" ibaresinin eklenmesi, hükmün 2 numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "70.000,00 TL" ibaresinin çıkartılması, yerine "35.000 TL" ibaresinin yazılması, davacı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 numaralı bentte yer alan "5.450 TL" ibaresinin çıkartılarak, yerine "5.187 TL" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın tamamen reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasını aksi kanaatin varlığı halinde maddi ve manevi tazminat yönünden hükmedilen miktarın düşürülmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2019 tarihli 2017/23644 soruşturma ve 2019/1631 karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016-02.05.2017 tarihleri arasında 289 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda takipsizlik kararı verildiği, takipsizlik kararının 11.01.2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, kesinleşen takipsizlik kararının tebliğ edilmediği,

tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Gebze Cumhuriyet savcısı olarak görev yaparken üzerine atılı suçla ilgili olarak 19/07/2016 tarihinde tutuklandıktan sonra Hakimler ve Savcılar Kurulunun 24/08/2016 tarih, 2016/426 sayılı kararı ile meslekten çıkartılan davacıya, dosya kapsamında yer alan Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı, İdari İşler Müdürlüğünün 25/09/2019 tarihli yazısına göre 2016 yılı ağustos ve eylül ayı maaşının kesintili olarak ödendiği ve iadesi hususunda talepte bulunulmadığının görülmesi karşısında, 29/10/2016 tarihli 675 sayılı KHK'nın 10. maddesi de dikkate alınarak 15/10/2016 tarihinden,

tahliye edildiği 02/05/2017 tarihine kadar ki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden lehine "8.976,96 TL" maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği ve manevi tazminatın "35.000,00 TL"'ye indirilmesi ve değişen tazminat miktarına göre vekalet ücretine ilişkin "5.450 TL" ibaresinin çıkartılarak, yerine "5.187 TL" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A.Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 17.07.2016-02.05.2017 tarihleri arasında 289 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince "7.140,93 TL" maddi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile ve "70.000,00 TL" manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile hükmedildiği, kararın davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince hükmün 1 numaralı bendinde yer alan "7.140,93 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 17/07/2016" ibaresinin çıkartılarak,

yerine "8.976,96 TL maddi tazminatın 15/10/2016" ibaresinin eklenmesi, hükmün 2 numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "70.000,00 TL" ibaresinin çıkartılması, yerine "35.000 TL" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin gerekçeli kararın davalı vekiline 03.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 29.04.2022 tarihli temyiz dilekçesi sunduğu, davacı vekilinin 28.04.2022 tarihli temyiz dilekçesinin davalı vekiline 04.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin katılma yolu ile temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kabul edilen toplam 43.976,96 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a. maddesinde yer verilen temyiz sınırı ile kabul edilen tazminat miktarına göre davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Davacı VekilininTemyiz İstemi Yönünden: UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede halen kamuda aktif çalışan olarak görünen ve ihraçtan sonra görevine iade edildiği anlaşılan davacının maaşına yönelik maddi kaybının bulunmadığı anlaşılmış ise de belirtilen bu hususlar temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,