Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8905 K.2025/349

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız yargılama nedeniyle 350.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, dosyaya sunulan ek delil hakkında değerlendirme yapılmadığını, hakkında 2 yıl süren haksız yargılama yapıldığını, kendisine ait olmaya sözlerin iddianamede yer aldığını, haksız yere hücrede kaldığını, kendisine işkence yapıldıını, kararın anayasaya ve 5271 sayılı Kanun 141/3 maddesine aykırı olduğunu, manevi zarara uğradığını, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/403 Esas, 2021/405 Karar sayılı ceza dava dosyasında kamu malına zarar verme suçundan yargılanarak beraatine karar verildiği, kararın 25.06.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile 19.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, davacının söz konusu yargılama nedeniyle herhangi bir gözaltı veya tutukluluk halinin bulunmadığı,

davacının dilekçesinde de belirttiği üzere başka bir suçtan hükümlü olarak ceza evinde bulunduğu esnada ceza evine ait bir eşya hakkında kamu malına zarar vermekten dolayı yargılandığı ve beraat ettiğinin anlaşıldığı, her ne kadar sanık bu olay nedeniyle geçici hücrede kaldığını da beyan etmiş ise de bu olay nedeniyle ceza evi müdürlüğü tarafından disiplin soruşturması yapılmadığı, sadece zarar verilmiş olan battaniyeye el koyulması esnasında davacının infaz koruma memurlarına karşı çıkması nedeniyle geçici olarak bu hücreye yerleştirildiğinin anlaşıldığı,

davacının üzerine atılı suç kapsamında gözaltı veya tutukluluk halinin bulunmadığı bir ceza davası nedeniyle yargılamanın yapılarak hakkında beraat kararı verilmesi durumunda yargılamanın iki yıl kadar uzun sürmesinin, delillere ulaşabilme imkanının elinden alınmasının, duruşmalara çağrılmamasının, hükümlü olduğu esnada ikinci kez ceza alabileceği korkusu ile hem kendisinin hem de ailesinin üzüntü duymasının 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat davasının konusu olamayacağı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,