Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9434 K.2025/3761

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma ve tutuklama nedeniyle 91.439,42 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 250,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 02.04.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak maddi tazminat talebinin reddine,

manevi tazminatın 2.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Müteahhit olan davacıya ait şirketin davacının tutuklanması ve el koyma nedeniyle zarara uğradığını, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, suçun niteliği de dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/248 Esas-2016/67 Karar sayılı dosyası kapsamında davacının ihaleye fesat karıştırma ve edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından 02.04.2008-22.04.2008 tarihleri arasında 20 gün tutuklu kaldığı, Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 07.01.2008 tarihli ve 2008/13 değişik iş sayılı kararı ile davacının ortağı olduğu şirketlerde dahil olmak üzere üzerine kayıtlı tüm taşınmazlar ile hak ve alacaklarına el konulduğu, el koyma kararının itiraz üzerine 31.01.2008 tarihinde kaldırılmasına karar verildiği,

yapılan yargılama sonunda davacının atılı suçlardan beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin temyiz incelemesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2021/1824 Esas-2021/5015 Karar sayılı ilamı ile ihaleye fesat karıştırma suçu yönünden zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verildiği, edimin ifasına fesat karıştırma suçu yönünden hükmün onanmasına karar verildiği, düşme ve beraat hükümlerinin bu şekilde 26.10.2021 tarihinde kesinleştiği, el koyma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutuklama süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı ancak davacının tutukluluk süresince sosyal güvenlik kaydının bulunduğu ve çalışma ücretinin yatırılması nedeniyle bu yönden maddi zararının bulunmadığı, el koyma işlemi nedeniyle davacı lehine hak ve nefaset kuralları gereğince el konulan mal varlığı niteliği dikkate alınarak bu yönden maddi tazminat talebinin kabulü ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, el koyma tedbirinin 07.01.2008-31.08.2008 tarihleri arasını kapsaması ve bu süre içerisinde sırf tedbir kararından kaynaklanan bir maddi zararın oluştuğuna dair herhangi bir iddia ve delil bulunmadığından bahisle el koyma nedeniyle hükmedilen 250,00 TL maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrasının karardan çıkarılarak maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat miktarının 2.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,