Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9714 K.2023/2099

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/498 Esas, 2015/546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 135 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/498 Esas, 2015/546 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.06.2018 tarihli ve 2017/12054 Esas, 2018/7023 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine, kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükmün ise "...

Dosya kapsamına göre; sanığın katılanın resmini kullarak katılan adına sahte facebook hesabı açması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin TCK’nın 136/1. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde dosya kapsamı itibariyle uygulanma imkanı bulunmayan TCK’nın 135/1. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/766 Esas, 2019/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 135 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

4. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/766 Esas, 2019/936 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2019/13497 Esas, 2022/3873 Karar sayılı kararı ile "...

1- TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken, 06.03.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarı iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası gereğince,

suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun kararın gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan hüküm kurulmasına rağmen uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 136/1 yerine 135/1 olarak gösterilmesi,

3- Bozma kararı öncesi hükmedilen 24 eşit taksit 6.000 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 24 eşit taksit 6.000 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi, ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/1038 Esas, 2022/1121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.11.2022 tarihli ve 2022/132547 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; dava zamanaşımı süresinin dolduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılan ait resmi kullanarak katılan adına sahte facebook hesabı açtığı iddiası ile sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece Dairemizin sanığın sübut bulan eyleminin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna ilişkin bozma kararlarına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanığın okuduğu okulda öğretim görevlisi olan katılanın rızası dışında kişisel veri kapsamında olan resmini kullarak katılan adına sahte facebook hesabı açması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 136 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmakla 01.09.2013 olan suç tarihinden itibaren bu sürenin dolmadığı görülmekle sanığın dava zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz istemi reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleAydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/1038 Esas, 2022/1121 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,