Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9748 K.2023/4411

Taraflar arasındaki ödeme emri tebligat işleminin usulsüz olduğuna dair şikayet uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince; şikayetin kabulü ile ödeme emri tebligatının tebliğ tarihinin iptaline, ödeme emrinin borçluya tebliğ tarihinin, ıttıla tarihi olarak beyan edilen 16.02.2021 olarak tespit ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet edilen alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet edilen alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlu şikayet dilekçesinde; ödeme emri tebliğ işleminin, tebligatın verildiği gelini olan ... ile aynı konutta ikamet etmediklerinden usulsüz olduğunu, adı geçenle, aynı apartmanda ancak farklı dairelerde oturduklarını, ... tarafından tebligatın borçluya haber verilmediğini, borçlu ile tebligatı alan ... arasında husumet bulunduğunu ve takipten 16.02.2021'de haberdar olduğunu ileri sürerek, ödeme emri tebligatının iptali ile tebliğ tarihinin 16.02.2021 olarak tespitini talep etmiştir.

I. CEVAP

Şikayet edilen alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetin süresi içerisinde yapılmadığını, tebligatın aynı gün ... tarafından şikayetçiye ulaştırılmış olması nedeniyle şikayetçinin, tebliğ tarihinden itibaren tebligattan haberdar olduğunu, ayrıca üçüncü kişi ... ile yapılan sulh görüşmeleri sırasında 2020 Aralık ayında borçlunun takibe muttali olduğunu, bununla birlikte 28-29 Ocak 2021 tarihlerinde bahsi geçen bankada imzalanacak olan sulh sözleşmesi öncesinde taahhüt yazısı imzalamak üzere borçlunun banka şubesinde hazır olduğunu ve şikayete konu takipten haberdar olduğunu,

bu hususa ilişkin tanıkları ile adı geçen bankanın şube müdürünün dinlenmesi gerektiğini, ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğunu, zira şikayetçi ile tebligatı alan kişinin akraba olup aynı binada yaşadıklarını ileri sürerek, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; şikayetçi borçlu ile tebligatı alan ...'in aynı konutta birlikte oturmadığı hususunun, kolluk araştırması ve ...'in tanıklık beyanı ile sabit olduğu, buna göre de ödeme emri tebliğ işleminin TK'nın 16. maddesi gereğince usulsüz olduğu belirtildikten sonra, borçlunun takibi öğrenme tarihinin aksinin tanık beyanı ile ispatlanamayacağı gerekçesiyle, borçlu tarafından beyan edilen ıttıla tarihine göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, şikayetin kabulü ile ödeme emri tebligatının tebliğ tarihinin iptaline, ödeme emrinin borçluya tebliğ tarihinin, beyan edilen 16.02.2021 olarak tespit ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde.

HMK'nın 203. maddesindeki düzenleme gereğince, alt ve üst soy arasındaki anlaşmazlıkların, senetle ispat kuralının istisnası olup borçlunun takibe ıttıla tarihinin tanıkla ispatının mümkün olduğunu, buna göre de tebligatı alan ...'in tebliğ tarihinde tebligatı borçluya teslim ettiğine dair tanıklık beyanı gereğince, borçlunun, şikayete konu tebligatın tebliğ edildiği tarihte takibe muttali olduğunun kabulü gerektiğini, öte yandan başka bir takip dosyasında başlatılan ipotekli takip nedeniyle ipotek alacaklısı banka ile yapılan sulh görüşmeleri nedeniyle de borçlunun takipten daha önceden haberdar olduğunun açık olduğunu,

buna göre şikayetin yasal süresi içerisinde yapılmadığını, borçlu ile ailesinin aynı binada yaşaması nedeniyle salt altlı üstlü oturmalarının tebligatı usulsüz hale getireceği yönündeki gerekçenin aşırı şekilci olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin, şikayetçi borçlu ile tebligatı alan kişinin birlikte oturmadığına yönelik tespiti ile tebligatın usulsüz olduğuna yönelik kararının yerinde olduğu belirtilerek, alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet edilen alacaklı temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunda ileri sürdüğü tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde ödeme emri tebligat işleminin usulsüz olduğuna dair şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İİK md 16., TK md. 16., 32.,

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, İcra ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu Kanun'un özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması hallerinde uygulanabileceğinin, İİK'nın 21. maddesinin 1. fıkrası ile 57. maddesinin 1. fıkrasına göre icra işlerinde tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre yapılacağının, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.3.2022 tarih ve 2018/178 E.-2022/301 K. sayılı kararında da işaret edildiği gibi, usule aykırı tebliğin hükmünün,

Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde ve Yönetmeliğin 53. maddesinde düzenlendiğinin, buna göre de tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceğinin, borçlunun bildirdiği öğrenme tarihi esas olup, bu tarihin aksinin karşı tarafça ancak yazılı belge ile ispatlanabileceğinin, beyan edilen öğrenme tarihinin aksinin tanık beyanıyla ispat edilemeyeceğinin, hal böyle olunca tebligatın usulsüz olması halinde ıttıla tarihinin belirlenmesinde,

İİK'da yapılan özel düzenleme gereğince Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve genel Kanun olan HMK'nın 203. maddesinin somut uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmadığının, öte yandan, alacaklı tarafından ıttıla tarihine ilişkin sunulan yazılı belgede tarih bulunmaması nedeniyle borçlu tarafından beyan edilen ıttıla tarihinin aksini ispata elverişli olmadığının anlaşılmasına,

tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,