Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9756 K.2025/556

Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında infazın durdurulmadan tutuklamanın kesintiye uğramadan devam ettiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna, reddedilen miktar üzerinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hatay

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/184 Esas – 2020/146 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 31.01.2013-01.02.2013 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, hakkında 01.02.2013 tarihinde tutuklama, 11.09.2015 tarihinde tahliye kararı verildiği, tutuklama müzekkeresinin 01.02.2013-13.03.2013 tarihleri arasında 40 gün, 09.08.2015-11.09.2015 tarihleri arasında 33 gün olmak üzere toplam 73 gün infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 01.12.2020 yerine hatalı olarak 18.03.2022 olarak gösterilmesi, İlk derece mahkemesince, Hatay E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 14.09.2015 tarihli yazı cevabına göre davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinin 13.03.2013-09.08.2015 tarihleri arasında infazının durdurulması nedeniyle kalan süreler üzerinden maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de, davacının beraat kararı öncesinde yapılan yargılamada 15 yıl hapis cezasına mahkum edildiği, mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde bozulması üzerine yapılan yargılamada beraatine hükmedildiği,

beraat öncesi hüküm özetinin cevazevine bildirildiği ve UYAP sisteminde davacı hakkındaki cezaevi bilgisi sorgusunda tutuklama ve tahliye tarihleri arasında davacının hükümözlü olduğunun anlaşılması karşısında, infazın hangi sebeple durdurulmasına karar verildiğinin araştırılarak, infazın durdurulduğu tarihler arasında beraate konu suç yönünden davacının hükümözlü olarak cezasını infaz etmiş olması halinde tazminat miktarlarının infaz tarihleri esas alınarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre.

Davacının 31.01.2013-13.03.2013 tarihleri arasında 41 gün gözaltında ve tutuklu, 09.08.2015-11.09.2015 tarihleri arasında 33 gün tutuklu kaldığı gözetilerek, her bir dönem için ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat takdiri ve faiz başlangıcının ilişkin olduğu döneme göre tespiti gerekirken, gözaltı ve tutukluluk sürelerinin tamamı üzerinden maddi ve manevi tazminata hükmolunması ve faizin de tutuklama tarihi olan 01.02.2013 tarihinden itibaren başlatılması,

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi