Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9820 K.2024/7701

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 600.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 64.008,00 TL maddi ve 120.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının,

tutuklandığı dönemde tekniker olan davacının maddi zararının emsal tekniker maaşları baz alınarak hesaplanması gerektiğinden bahisle maddi tazminatın 84.972,82 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna; davacı vekilinin temyiz sebepleri; kıdem ve ihbar tazminatının maddi tazminat kapsamına dahil edilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/263 Esas-2019/374 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 26.10.2016 tarihinde tutuklandığı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı, bozma öncesi yapılan yargılama kapsamında her iki suçtan da mahkumiyetine karar verildiği,

2313 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmedilen hapis cezasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararı ile 22.05.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme akabinde tutuklama müzekkeresinin infazına ara verilerek kesinleşmiş hapis cezasının infazına başlandığı, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine 24.06.2019 tarihinde hükmün bozulmasına ve davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tahliyesine karar verildiği,

bozma üzerine yapılan yargılama kapsamında davacının beraatine karar verildiği ve beraat kararının 31.10.2019 tarihinde kesinleştiği, öte yandan beraat kararının kesinleşmesi üzerine 2313 sayılı Kanun kapsamında verilen mahkumiyet hükmü bakımından Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın CMK'nın 308/A maddesi uyarınca yaptığı itirazın kabulü ile infazın durdurulmasına ve mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılarak davacının bu suç yönünden de beraatine karar verildiği ve kararın 20.12.2019 tarihinde kesinleştiği,

davacının netice itibariyle beraat ettiği her iki suç yönünden tutukluluk ve kesinleşmiş hapis cezasının infazı olmak üzere 26.10.2016-29.11.2019 tarihleri arasında 1129 gün infaz gördüğü, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarında "19.03.2020" olan dava tarihinin "18.03.2020" olarak gösterilmesi,

2.Tekniker olan davacının tutuklanmadan önce çalıştığı iş yerinden tutuklanması nedeniyle ayrıldığı gözetildiğinde, davacı lehine son net maaşı üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat olarak belirlenmesi gerekirken, davacının tutuklulukta geçirdiği 2017, 2018, 2019 yıllarına ilişkin emsal tekniker maaşları göz önünde bulundurulmak suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

3.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,