Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9899 K.2023/5549

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 23.06.2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 21.11.2006-29.05.2007 tarihleri arasında tutuklu kalan davacı hakkında yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 3.000,00 TL maddi, 47.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 01.07.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını, talep edilen maddi ve manevi tazminatın yüksek olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/240 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 2.520,95 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/240 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararının davalı ve davacı vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ve 2021/529 Esas, 2022/3562 Karar sayılı kararı ile davacı lehine hükmedilen maddi tazminatın hatalı olarak fazla hesaplandığı, manevi tazminatın yetersiz olduğu, faiz başlangıç tarihinin yanlış uygulandığı ve eksik araştırmayla hüküm verildiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/586 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulup gerekli araştırma yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2022 tarihli 2022/138862 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Davacı vekilinin temyiz isteği; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir.

2.Davalı vekilinin temyiz isteği; tazminat koşullarınının oluşmadığına ve süresinde açılmayan davanın reddi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Mahkeme gerekçesinde "...Sanık hakkında maddi tazminat talebi koşulları oluştuğundan dosya bilirkişiye gönderilmiş ve bilirkişi tarafından hesaplama yapılarak davacının 2.520,95 TL maddi tazminata hak kazandığına ilişkin rapor mahkememize sunulmuştur. Davacı tarafından bilirkişi raporu kabul edilmiştir.Tüm dosya kapsamına göre davacı açısından maddi tazminat talep etmek koşulları oluştuğundan davacının tutuklulukta kaldığı sürelere ilişkin olarak 2.520,95 maddi, davacının uğramış olduğu manevi çöküntü nedeniyle 6.000 TL manevi tazminata, tutuklama tarihi olan 12/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek şekilde yasal faize hükmetmek suretiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/66 Esas- 2016/118 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından 21.11.2006-29.05.2007 tarihlerinde 189 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, kararın 08.04.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal koşulların gerçekleştiği anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarda maddi tazminata hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, davacı vekilinin tazminat miktarlarına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B.Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Davacının tutuklu kaldığı suçtan yapılan yargılama neticesinde beraat ettiği, davanın kesinleşme tarihinden itibaren 3 aylık süre içerisinde açıldığı, dolayısıyla davanın süresinde olduğu, mükerrer dava bulunmadığı, davacının tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü ve davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olmadığı gözetildiğinde tazminat isteme koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, davalı vekilinin süre yönünden ve tazminat koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/586 Karar sayılı kararında davalı ve davacı vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,