Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1269 K.2024/5812

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/442 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli, 2019/9498 Esas, 2020/5023 Karar sayılı ilamıyla;

"soruşturma aşamasında tehdit suçundan uzlaşma teklif formları düzenlenip sanık ve müşteki tarafından imzalandığı, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ise, yönteme uygun olarak CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan mahkumiyet kararları verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 18. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/165 Esas, 2020/260 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilerek genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 18. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın katılan ile nişanlılık ilişkilerini sonlandırmaları sonrasında katılanın yaşamış olduğu evin etrafında arabası ve motosikleti ile katılanı rahatsız etmek amacıyla yüksek ses çıkararak defalarca geçtiği, katılanın ablası ile birlikte işe gittikleri sırada sanığın arabasıyla yanlarına gelerek camdan kendileri ile konuşmak istediği,

katılanın konuşmak istememesi üzerine arabasını birkaç defa kaydırdığı olayda katılanı rahatsız eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak ONANMASINA,