Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1384 K.2023/4483

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/268 Esas, 2016/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.04.2021 tarihli ve 18-2016/249500 sayılı hükmün sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay

4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir. 3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2021/22427 Esas, 2023/2426 Karar sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın yaşı küçük katılana internet üzerinden çıplak erkek resimleri gönderdiği iddiası ile sanık hakkında çocuğa müstehcen görüntü göstermek suretiyle müstehcenlik suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Mahkemece; sanığın gönderdiği iddia edilen resmin ele geçirilememiş olunması nedeniyle fotoğrafın müstehcen olup olmadığı yönünde tespite, gözleme ve kanaate varılamadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık soruşturma aşamasında internet ortamında tanıştığı katılana çıplak erkek resimleri gönderdiğini beyan etmiş, 12.11.2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde ise katılana erkek fotoğrafı gönderdiğini beyan etmiştir. 4.Katılan aşamalardaki ifadelerinde sanığın kendisine çıplak erkek resimleri gönderdiğini beyan ederek sanık hakkında şikayetini devam ettirmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanığın katılana çıplak erkek resimleri gönderdiği iddiasına konu olayda, ele geçirilemeyen ve aşamalardaki ifadelere göre "çıplak" olarak nitelenen fotoğrafın cinsel organların vurgulanacak şekilde oluşturulup oluşturulmadığını,

toplumun ortak edep ve ahlak temizliğine yönelik açık bir saldırı niteliğinde bulunup bulunmadığını tespit etme olanağının bulunmamasından dolayı sanığın eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen müstehcenlik suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı kabul edildiğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun