Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1314 K.2023/4689

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kişilerin huzur ve sükununu bozma Hüküm : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/129 Esas, 2015/914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.03.2021 tarihli ve 2016/281420 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın kullandığı telefon numarasından katılana gönderilen mesajlar 12/08/2013 tarihli tutanakla tespit edilmiş olup, 05/08/2013 ila 07/08/2013 tarihleri arasında değişik saatlerde gönderilen 32 adet mesaj bulunduğu görülmüş, içeriklerine bakıldığında "seni seviyorum, aşkım, pişik, ismin ne, tatlı kız yakışmıyor, dondurma, özlem hasret kokan benim gizli çilem" gibi cinsel taciz ifadeleri taşıdıkları anlaşılmıştır.

2.İddianame, sanık savunması, müşteki anlatımı, mesaj tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamı incelendiğinde, sanığın tespiti yapılan mesajlardaki ifadeleri katılana bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda göndererek üzerine atılı cinsel taciz suçunu zincirleme şekilde işlediği kanaatine varılmıştır.

Sanığın katılana yönelik eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturması, bunun dışında katılanın huzur ve sükununu bozma kastıyla yapılmış, başka bir suça vücut vermeyen bir davranışının bulunduğunun ispat olunamaması, sanığın eylemlerinin cinsel taciz kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu suçla ilgili mahkumiyetine karar verilmiş olması, aynı eylemler sebebiyle ayrıca huzur ve sükun bozma suçundan cezalandırılması yoluna gidilemeyeceği değerlendirilerek sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu nedeniyle beraatine karar vermek gerekmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir.

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır.

Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Israr ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde Ortaca