Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1283 K.2024/3313

Sanık hakkında Yargıtay

4. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/663 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Kocaeli

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/663 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli ve 2019/17914 Esas, 2020/6085 Karar sayılı kararı ile "...Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçu nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, yargılama sırasında suç vasfı değiştiğinden uzlaşma kapsamında olan TCK'nın 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hüküm kurulduğu, bu hali ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden uzlaştırma işlemi yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/277 Esas, 2020/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 14-2021/35070 sayılı Tebliğname ile hükmün bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanların yaşadığını giriş kattaki evlerinin penceresinden içeriyi gözetlediği, katılanların komşularının durumu fark etmesi üzerine sanığın kolluk ekiplerine haber verildiği, ekipleri fark eden sanığın kaçtığı, sonrasında yeniden gelerek katılanların evini gözetlediği, kolluk ekiplerinin sanığın kaçmasına fırsat vermeyerek sanığı yakaladığı, bu suretle sanığın katılanların huzurunu bozduğu iddia edilen eyleminde; bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada uzlaşma hükümlerinin uygulandığı ancak tarafların uzlaşamadığı ve sanık hakkında sübut bulan atılı suçtan mahkumiyete karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, basit yargılama usulünün uygulanması hususunun bozma sonrası celsede değerlendirilerek takdiren uygulanmasına yer olmadığına ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR