Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1287 K.2026/2367

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca toplam 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 226/3, 62/1, 52/4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanığın temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay

4. Ceza Dairesince verilen 23.12.2020 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında müstehcenlik suçundan TCK'nın 44, 226/3, 62/1, 52/4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 5 gün hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; önceki hükmün sadece tarafınca temyiz edilmesi nedeniyle aleyhe bozma yasağı dışına çıkılarak yüksek ceza verildiğine, hukuka aykırı delillerle hüküm kurulduğuna, aramada ele geçirilen cd vs görsellerin bir imajının tarafına verilmediğine, atılı suçları işlemediğine, delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, kanser ve epilepsi hastası olduğuna ve hastalığı nedeniyle lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kronik alkolik olması nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay

4. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın işlettiği iş yerinde usulüne göre alınan arama kararına istinaden yapılan arama sonunda ele geçirilen dijital materyallerde 51 adet hayvanlarla yapılan cinsel görüntüler ve 19 adet üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen görüntüler tespit edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 44/1. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca aynı Kanun'un 226/3-2.cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.01.2026 tarih, 2025/522 E., 2026/14 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, Yerel Mahkemenin bozma öncesinde kurulan 10.07.2015 tarihli ilk hükmü ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2.cümlesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/12821 Esas, 2020/21328 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle netice cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kırşehir

3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına "Bozma kararı öncesi hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceğinden, 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün,