Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1467 K.2023/4261

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2015/464 Esas, 2016/521 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2021 tarihli ve 18-2016/368276 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; huzur ve sükun bozma suçundan verilen beraat kararının verilmesinin hukuka aykırı olduğundan temyiz ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanlardan ...' nın babası ...'nın da eski eşi olan sanık ... ile aralarında olay tarihinde devam eden başka davalar nedeniyle sanıkların, katılanların sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadıyla ev ve iş yerlerine ait telefonları ısrarla aramak suretiyle üzerlerine atılı suçu işledikleri, taraflar uzlaşmayı kabul etmedikleri sanıkların atılı suçu işlediği iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; dosya kapsamına göre ... ile ...'ın boşandıkları, ...'ın tazminata ve nafakaya mahkum edildiği, ...'ın diğer sanık ... ile evlendiği, ...'ın boşandığı eşi ...'e nafaka vermesine ilişkin kararın kaldırılması istemiyle dava açtığı, bu davada ...'in evlilik dışı çocuğunun olduğunu iddia ettiği, ...'ın bu amaçla katılan olan kızı ...'ı telefon ile arayarak konuşmak istediği, her ne kadar sanıklar hakkında ...'a yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı kanun 123 üncü maddesinden cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de ...'ın kızını arama nedeninin boşandığı eşi ile ilgili konuşmak olduğu,

yasada tanımlandığı şekilde sırf huzur ve sükununu bozmak maksadı ile arama kastı ile hareket etmediği, ...'ın ...'ı aramadığı, her iki sanığın ...'a yönelik işledikleri iddia edilen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından beraatlerine karar verilmiştir.

3.Sanıklar aşamalardaki beyanlarında, atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

4.Katılan aşamalardaki beyanlarında sanıkların atılı suçtan cezalandırılmasını talep ederek sanık hakkındaki şikayetini devam ettirmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, 5271 sayılı TCK'nın 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır.

Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir, dosya kapsamında sanıkların yasada tanımlandığı şekilde sırf huzur ve sükununu bozmak maksadı ile arama kastı ile hareket etmediği anlaşıldığından beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiş olup;

Ancak mahkemece sanık hakkında beraat kararı verildiği halde uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2015/464 Esas, 2016/521 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan "BERAATİNE" ibaresinden önce gelmek üzerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,