Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1786 K.2023/4592

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dörtyol 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2021 tarih, 2016/261872 sayılı tebliğnamesi ile tanık beyanlarının müştekiyi doğruladığı halde, müştekinin beyanı alınmadan eksik araştırmayla beraat kararı verildiğinden bahisle hükmün bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; müşteki ve tanık beyanlarının birbirlerini doğrular nitelikte olmasına rağmen, müşteki ve tanık dilenmeden salt sanık beyanına dayalı olarak beraat karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "...

Müşteki ...'in Atatürk Parkında sanık tarafından sürekli takip edildiği, sanığın müştekiye yürürken biraz yaklaşıp biraz uzaklaştığı, Atatürk Caddesinden dağ istikametine doğru müşteki yürürken sanığın peşinden giderek müştekiyi takip ettiği iddiasıyla sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmış ise de bu suçun oluşması için eylemin belli bir süreklilik içinde olması gerektiği sanığın üzerine atılı eylemin ise bir tek olaydan oluştuğu olayda atılı suçun yasal koşullarının oluşmadığı aynı zamanda sanığın ısrarla suçlamayı kabul etmediği, olaya ilişkin tanık olmadığı,

müşteki beyanlarının soyut nitelikte olduğu, sanığın müştekiyi tanımadığı ve hatırlamadığı böylece dosya kapsamında sanığı cezalandırmaya yeter her türlü şüpheden uzak kesin net ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2.Müşteki soruşturma aşamasında bir şahsın suç tarihinde kendisini takip ettiğini, kendisine bakıp yaklaşıp uzaklaştığını, parktan ayrıldıktan sonra da bir süre arkasından geldiğini, kardeşini farkedince peşinden ayrıldığını, kendisinin eve döndüğünü ancak kardeşi Mehmet'in bu şahsın peşinden giderek bir araca bindiğini gördüğünü, şahsıtan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3.Tanık Mehmet aşamalarda "Müşteki ablam olur. Sanığı ise tanımam. Olay tarihinde müşteki ile birlikte Dörtyol ilçesindeki Atatürk parkında saat 22:00 sıralarında bulunmaktaydık. Ablamın 3 çocuğu vardır. Ben onlarla parkta ilgilendim. Ablamda bankta oturuyordu. Müşteki ablam, bana tanımadığı bir kişinin kendisini takip ettiğini söyledi. Bende kişinin ablamı takip edip etmediğini anlamak için ablamı çocuklarıyla birlikte önden gönderdim.Bende arkadan onları takip ettim. İsmini Polis merkezinde öğrendiğim sanık, ablama yaklaşarak birşeyler söyledi. Daha sonra ablamın yanından uzaklaştı ve saat meydanında 31 NBA 05 plaka sayılı araca bindi ve oradan uzaklaştı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Sanık savunmasında olay tarihinde kesinlikle müştekiyi takip etmediğini, kendisini rahatsız edecek bir davranışta bulunmadığını, kendisini tanımadığını, yanlış anlamış olabileceğini düşündüğünü beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın olay günü müştekiyi parktan eve doğru giderken takip etmesi şeklinde gerçekleşen eylemde atılı suçun ısrar ögesinin gerçekleştiğine ve sanığın müştekiyi değişik zamanlarda ısrarla takip ettiğine dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, aynı nedenle tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dörtyol 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/251 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,