Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2159 K.2024/4714

Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, örgüte yardım etme suçlarından kurulan hükümleri, katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin diğer sanıklar hakkında tesis edilen hükümlere yönelik olduğu değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan Yargıtay 16. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, örgüte yardım etme ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, sanık ... hakkında TCK'nın 64. maddesi gereğince ölüm nedeniyle düşme kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan ret, onama ve zamanaşımı nedeniyle düşme görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile sanıklar hakkında beraat hükmü tesis edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR

A.

Katılan ... ve Turizm Bakanlığı Vekilinin, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, Suç İşlemek Amacıyla Kurulmuş Örgüte Üye Olma, Örgüte Yardım Etme Suçlarına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği,

bu hususun, Ceza Genel Kurulu'nun 11.04.2000 gün ve 65–69, 22.10.2002 gün ve 234–366, 04.07.2006 gün ve 127–180, 03.05.2011 gün ve 155–80, 21.02.2012 gün ve 279–55, 15.04.2014 gün ve 599-190, 28.03.2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

katılan ... ve Turizm Bakanlığı'nın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, örgüte yardım etme suçlarından yapılan yargılamaya katılma ve tesis edilen hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden UYAP'tan temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'in 11.10.2012 tarihinde öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA.

C.Katılan Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'un Beraatlerine Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanun'un 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4 fıkrası uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, 30.01.2009 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/2. maddesinin (e) bendi ve 67/4. maddesinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleştiği, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,

hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE.