Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/218 K.2023/1331

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazının vekalet ücretine hasren olduğu anlaşılmakla;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. . 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2015/810 Esas, 2016/492 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay süre ile karar verilmiştir. 2..1.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2015/810 Esas, 2016/492 sayılı kararının, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.02.2022 tarihli ve 2020/882 Esas, 2022/1080 sayılı kararı ile "....her ne kadar mağdurların şikayeti bulunmasa da sanığın eylemin bilinçli taksirle yaralama suçunu oluşturacağı, TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı,

ancak TCK'nın 89. maddesindeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında sanığın ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanan ...’ın karşılıklı olarak uzlaşmak istediklerini beyan etmelerine rağmen CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdur ... arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı,

kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253. ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması...." gerekçesi ile bozulmasına ve dava dosyasının Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3..

1. Asliye Ceza Mahkemesi 16.06.2022 tarihli ve 2022/191 Esas, 2022/239 sayılı kararı ile "...dosyanın bozulmasıyla yapılan yargılama sonucunda incelenen uzlaştırma raporunda tarafların edimsiz olarak uzlaştıkları anlaşıldığından açılan kamu davasının CMK'nın 254/2. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE karar verilmesi, sanığın üzerine atılı zarar suçu kapsamında ki suçu yaralama suçu yönünden düşme kararı verilmesi halinde TCK'nın 179/3-2. maddesinde belirtilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun uygulanma ihtimaline binaen Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına ...." karar verilmiştir

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyizinin vekalet ücretine hasren olduğu değerlendirilerek, Avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince, ancak; beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilebileceğinden; sanık hakkında verilen düşme kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Mahkeme kararında bu yönüyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle .1.