Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2023/2280 E. , 2023/5483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/855 E., 2022/1975 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Ma
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2023/2280 E. , 2023/5483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/855 E., 2022/1975 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05/10/2021 tarih 2019/408 esas 2021/418 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Yasa'nın 223 ncü maddesinin ikini fıkrasının c bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11/10/2022 tarihli ve 2022/855 Esas, 2022/1975 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yeniden yapılan yargılama sonucu, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddeleri uyarınca 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23/02/2023 tarihli ve 2022/138952 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; Sanığın kusuru olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Katılan ...'un polis merkezine başvurarak çalışmakta olduğu iş yerinde bulunan köpek tarafından ısırıldığını, köpeğin sahibinden ve çalıştığı şirketten şikayetçi olduğunu beyan ettiği olayda, dosya kapsamında bulunan tüm beyanlardan anlaşılacağı üzere söz konusu köpeğin Tekzen mağazasının demir kapılı ve kilitli olan depo içerisinde bulunan demir kafes içerisinde bulunduğu, ayrıca katılanın ve iş yerinde çalışan diğer çalışanların bu köpeğe baktığı ve iş yerinde bu durumun bir adet haline geldiği, sanığın olay tarihinde yurt dışında olduğu, her ne kadar katılanın yaralanmasına sebebiyet veren köpek sanığa ait olsa da, olay tarihinde sanığın koruma ve gözetimi altında olmadığı da dikkate alınarak sanığın taksire dayalı kusuru ve ihmali hareketi bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: 1.Tekzen Yapı Market müdürü olan sanığın, rotweiller cinsi köpeğinin kulübesini mağazanın kilitli olan, üstü açık depo kısmına koyduğu, olay günü saat 10:15 sıralarında, müdür yardımcısı ... ile birlikte malzeme almak üzere depoya giren iş yeri personeli katılan ...'i sol kolundan ısırdığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır. 2. İki iş güvenliği uzmanı ve bir veteriner hekimden oluşan bilirkişiler tarafından düzenlenen 18.07.2022 tarihli raporda da işaret edildiği üzere; mağaza müdürü olması nedeniyle işveren vekili niteliğini taşıyan sanığın, çalışanların sağlığı ve güvenliği ile doğrudan doğruya sorumlu olduğu; iş yerinin depo bölümünde beslediği köpeği, çalışanlara zarar vermeyecek şekilde kontrollü bir ortamda bulundurmadığı, köpeğin bakımı ile ilgilenecek bir personel görevlendirmediği, görevleri gereği depoya malzeme almak için girmek zorunda olan çalışanları, köpeğin beklenmedik saldırgan davranışlarına maruz kalmalarını engelleyici herhangi bir tedbir almamak suretiyle katılanın yaralanmasında asli derecede kusurlu olduğu; katılanın ise zaman zaman zincirsiz olarak depo içerisindeki açık alanda serbest bırakılan köpeğin kendisine zarar vermeyecek konuma getirilmesini temin ettikten sonra depo sahasına girmesi gerekirken tedbirsiz biçimde depoya girdiği ve saldırıya maruz kaldığı anlaşıldığından, yaralanmasında tali derecede kusurlu olduğu belirtilmiş olmakla sanığın unsurları oluşan müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Dosya kapsamı, tanık beyanları ve istinaf aşamasında alınan bilirkişi raporunun, sanığın kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz istemi yönünden hükümde bu yönler itibariyle hukuka aykırılık bulunmamış olup temyiz itirazları reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11/10/2022 tarihli ve 2022/855 Esas, 2022/1975 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2023 tarihinde karar verildi.