Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2406 K.2024/2608

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 67, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.02.2022 tarihli 2019/12235 Esas, 2022/1204 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde hükme bağlanan “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçundan hüküm tesisi,

Kabule göre de; Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde kolluk kuvvetlerince sanık ...'nın aracında tarihi eser bulunduğu bilgisinin edinilmesi üzerine Banaz Cumhuriyet Başsavcılığınca gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verilen izne istinaden sanığın aracında yapılan aramada, şoför koltuğunun altında siyah renk bir çorap içinde, 36 adet kültür varlığının ele geçirildiği, sanığın savunmasında, eserlerin tanık ... tarafından aracına konulduğunu, eserlerle bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş olmasına karşın, tanık Ramazan'ın, olay günü sanık ... ile abisinin hastalığı nedeniyle görüşmek istediğini ancak bir türlü görüşemediğini, sanığın iddialarının asılsız olduğunu beyan ettiği olaya ilişkin olarak, sanığın savunmasına itibar edilmeyerek atılı suçtan mahkûmiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli 2018/761 Esas, 2019/225 Karar sayılı kararında bozma ilamı öncesi hükmedilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 9 nolu paragrafından "Sanığın neticeten 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılması" ibaresinin çıkarılarak yerine,“1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca infazın 3.000 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,