Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2589 K.2024/7553

Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2007 tarihli ve 2006/604 Esas, 2007/315 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yapılan yargılama sonunda, aynı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51, .maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.12.2011 tarihli ve 2011/8243E., 2011/9995K. sayılı ilamıyla 5728 sayılı yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı da saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine yürütülen yargılama neticesinde Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2012 tarihli ve 2012/126E., 2012/368K. sayılı ilamıyla, sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, maddeleri gereğince sanığın 10 ay hapis ve 375TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın 04.10.2012 tarihinde itiraz üzerine kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 18.01.2017 tarihinde dolandırıcılık suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği ve anılan kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/790 Esas, 2022/1245 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi: Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem,

2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem,13.06.2007 tarihli mahkumiyet hükmü olup, 4 yıl 3 ay 14 gün durma süresi de eklendiğinde zamanaşımın karar tarihinden önce 27.09.2019 tarihinde dolduğu halde yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı olup, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE.