Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/26 K.2024/2199

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

bozma öncesi verilen kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığı halde cezalandırıldığına, ölenin ağır kusuruyla hadisenin gerçekleştiğine, hukuka aykırı şekilde hüküm tesis edildiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışında, iki yönlü asfalt kaplama köy yolunda sanığın sevk ve idaresindeki traktör ile seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine traktörün yoldan çıkarak tarlaya girdiği, traktörün arka T demiri olarak tabir edilen yerde oturan ...'ın künt kafa ve boyun travmasına bağlı kafatası ve omur kırıklarıyla birlikte omurilik yaralanması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, sanığın TCK'nın 85/1.

Maddesi uyarınca mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli kararıyla; "...1- Sanığın bir kazanın meydana gelebileceğini öngörmesine karşın, ölenin burada seyahat etmesine izin vererek, asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezasında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi.

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12 - 399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi.

3- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;..." Nedenleriyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,

62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bozma öncesi verilen kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Yerel Mahkemece bozma kararı öncesinde verilen ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 18.200,00 adli para cezasına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "7" nolu bendinde yer alan "Sanık hakkında bozma öncesi ilamın sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunması gerektiği anlaşılmakla sonuç olarak sanığın 18.200,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkarılarak yerine "26.04.2016 tarihli hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak,