Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/12 K.2023/3636

Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2021 tarihli 2019/405 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sanığın karara itiraz etmesi üzerine Bakırköy

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli 2021/1102 değişik iş sayılı kararı ile itiraz reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.11.2022 gün ve 94660652-105-34-12243-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/139844 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/139844 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, somut olayda katılan Şevket Kaya'nın ibraz ettiği 07/10/2021 tarihli dilekçesinde şikayetten vazgeçtiğini belirtmesi ve sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmaması karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçundan anılan Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri gereğince, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanabilmesi için, aynı maddenin altıncı fıkrasında belirtilen objektif ve subjektif koşulların bulunması ve yapılan yargılama sonucunda sanığın isnad edilen suçu işlediğinin belirlenmesi gerekmektedir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz yoluna başvurulabileceği hüküm altına alınmıştır.

Olağan kanun yollarından olan itiraz, 5271 sayılı Kanun'un 267 ilâ 271 inci maddeleri arasında düzenlenmiş olup aynı Kanun'un, "İtiraz olunabilecek kararlar" başlıklı 267 nci maddesinde yer alan "Hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde, mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir" şeklindeki düzenleme gereği kural olarak sadece hâkim kararlarına karşı gidilebilecek olan itiraz yoluna, kanunlarda açıkça gösterilmiş olunması kaydıyla mahkeme kararlarına karşı da başvurulması mümkündür.

5271 sayılı Kanun'un 270 inci maddesi ile aynı Kanun'un 271 inci maddesindeki düzenlemeler gereği itiraz incelemesi kural olarak duruşmasız ve dosya üzerinden yapılacak, merci gerekli görürse Cumhuriyet savcısı, müdafii veya vekili de dinleyebilecektir.

Bunun yanında merci, yazı ile cevap verebilmesi için itiraz istemini Cumhuriyet savcısı ve karşı tarafa bildirebilecek, kendisi de inceleme ve araştırma yapabileceği gibi gerekli gördüğünde bunların yapılması konusunda istekte bulunabilecektir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.01.2013 tarihli ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 Karar sayılı kararında.

“İtiraz mercii, O yer Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe başvurusu üzerine incelemesini sadece şekli olarak değil, hem maddi olay hem de hukuki yönden yapmalı, gerekli gördüğünde cevap vermesi için itirazı sanık müdafiine tebliğ etmeli ve Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiini dinlemeli,

yine ihtiyaç duyduğu konular varsa gerekli araştırma ve incelemeyi yapmalı ya da bunların yapılmasını sağlamalı ve bunun sonucunda da TCK'nin 191/2. maddesi gereğince verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının isabetli olup olmadığına karar vermelidir.” şeklindeki gerekçeyle itirazın hem maddi hem hukukî yönden ele alınması ve kararın her yönden hukuka uygunluğunun denetlenmesi gerektiğine karar verilmiştir.

YCGK, 2012/10-354 Esas, 2013/Karar sayılı kararı ile tespit edilen bu durumun, 05.04.2023 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7445 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasında yer alan; “(12) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir.

İtiraz mercii, karar ve hükmü inceler; usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılık tespit ettiği takdirde, gerekçesini göstererek karar ve hükmü kaldırır ve gereğinin yapılması için dosyayı mahkemesine gönderir.” şeklindeki hüküm gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına itiraz hâlinde itiraz merciince, usule ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği hususu kanunî düzenleme ile de hüküm altına alınarak açıklığa kavuşturulduğu tespit edilmiştir.

3. Bununla birlikte Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 26.10.2010 tarihli ve 2010/9-182 Esas, 2010/209 Karar sayılı kararında. “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itiraz üzerine mercii tarafından yapılan inceleme sonucunda, itiraz yerinde görülmez ise itirazın reddine karar verilecektir.

İtiraz yerinde görülürse itiraz kabul edilip söz konusu karar saptanan hukuka aykırılık gerekçesiyle kaldırılacak ve konu hakkında yeniden karar verilmesi için dosya mahkemesine gönderilecektir.

5271 sayılı Yasa'nın 271/2. maddesinde yazılı ‘itiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir’ hükmünün, (mercii tarafından itiraz yerinde bulunup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırıldıktan sonra mercii tarafından yargılamayı yapan mahkeme yerine geçmek suretiyle işin esasına hükmetme, örneğin mahkûmiyet kararı verme şeklinde değerlendirerek) uygulanması mümkün görünmemektedir.” şeklindeki gerekçe ile merci tarafından kararı veren Mahkemenin yerine işin esası hakkında karar verilmemesi gerektiğine karar verilmiştir.

YCGK, 2010/9-182 Esas, 2010/209 Karar sayılı kararı ile tespit edilen bu durumun, 7445 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; " ...gerekçesini göstererek karar ve hükmü kaldırır ve gereğinin yapılması için dosyayı mahkemesine gönderir." şeklindeki kanunî düzenleme ile de hüküm altına alındığı tespit edilmiştir.

4.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesi uyarınca 01.10.2021 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sanığın karara itiraz etmesi üzerine Bakırköy

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli 2021/1102 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verilmiş ise de , katılan ...'nın 07.10.2021 tarihinde şikayetinden vazgeçtiğine dair dilekçe sunduğu anlaşılmış olup itiraz merci tarafından tespit edilen hukuka aykırılığın giderilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bakırköy