Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/7268 K.2026/3534

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, anılan Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve sanıklar müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş,

katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 06.02.2025 tarihli, 2022/4747 Esas, 2025/1220 Karar sayılı ilamı ile hüküm bozulmuş, bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında 2863 Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar tarafından, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 26.04.2016 tarih ve 4861 sayılı kararı ile tescilli 1. derecede arkeolojik sit alanında kalan ...

Mevkii'nde kain 2 93... sayılı parsellerde izin alınmadan tarım makinası ile tarımsal çalışmalar yapıldığı iddiasıyla sanıklar hakkında dava açıldığı, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında, 293 sayılı taşınmazda 17.03.2016 tarihi itibariyle 21-22 yaşlarında 76 adet ve 2-3 yaşlarında 10 adet kayısı ağacı ile 11-12 yaşlarında 4 adet ceviz ağacı bulunduğunun, zirai yönden toprağın geriye dönük olarak en az 1 yıldan fazla olmak üzere tahminen 2-3 yıl işlenmediğinin tespit edildiği ve 293 sayılı parseldeki sürme işleminin höyükte yapısal bozulmalara neden olduğunun belirtildiği,

dosya kapsamında mevcut taşınmaz kaydı incelendiğinde, 293 sayılı parselin sanıklar tarafından 2008 yılında edinildiği, taşınmazın 1. derece arkeolojik sit ilanında kaldığına dair şerhin 27.05.2016 tarihli olduğu, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, 293 sayılı parselin babalarından miras kaldığını ve aralarında fiili olarak paylaştıklarını, sit alanı olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, tescile ilişkin kurul kararının suç tarihinden önce Resmi Gazete'de ilan edildiğinin tespit edildiği anlaşılmakla,

sanıkların üzerlerine atılı suç yönünden mahkumiyetlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yalvaç Müze Müdürlüğü uzmanlarınca 28.10.2019 tarihinde mahallinde yapılan incelemeler sonunda suça konu eylemler tespit edildiğinden, suç tarihinin 28.10.2019 olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu değerlendirilmekle; gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.03.2016 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Yalvaç