Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2649 K.2025/3784

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlal suçundan 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1,2.c, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...Her ne kadar sanık hakkında katılan aleyhine özel hayatın gizliliğini ihlal ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından TCK nın 134/1-2 ve TCK 116/1-4 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmış ise de;

sanığın üzerine atılı suçların takibi şikayete tabi suçlardan olduğu ve katılanın suç tarihinden itibaren 6 ay içinde şikayet hakkını kullanmadığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davalarının TCK' nın 73/1 ve CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince AYRI AYRI DÜŞÜRÜLMESİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın hukuka aykırı fiili işlendiği, 02/10/2020 tarihinde görüntülerin ve video kayıtlarının mahkemeye sunulması ile öğrenildiğinden şikayet süresinin bu tarihten itibaren başlaması gerektiğine, istinaf mahkemesi kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanığın kız kardeşi ... ile evli olan katılanın farklı bir adreste bir evinin daha bulunduğunu anlamaları üzerine sanık ile ...'in katılanın evine gittikleri, kapı ziline bastıkları sırada katılanın sanığın kardeşini aldattığını ispatlamak amacı ile video kaydına almaya başladığı, kapının katılan tarafından açılması sonrasında izinsiz bir şekilde içeri giren sanığın ev içerisinin görüntülerini çektiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1,2.c maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak katılanın evine zorla giren sanığın elindeki cep telefonu kamerası ile video kaydına aldığını fark etmiş olduğu, soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar olan konut dokunulmazlığını ihlal ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanca olay tarihi olan 31.03.2020'den itibaren bildiği, katılanın suç tarihinden itibaren 6 ay içinde şikayet hakkını kullanmadığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı Kanunun 73/1 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,