Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2703 K.2025/719

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davalı açısından temyiz edilemez olduğu belirlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki davacı vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk ve elkoyma nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ve davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; yargılama giderlerinin davacı tarafa yükletilmesi gerektiğine, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/255 Esas, 2019/359 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının göçmen kaçakçılığı yapma suçundan 08.05.2018 - 20.06.2018 tarihleri arasında 43 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı ve 09.05.2018 tarihinde teknesine el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine ve tekne üzerine konulan tedbir kararının hüküm kesinleştikten sonra kaldırılmasına karar verildiği, kararın 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu, tazminat davasının dava açma süresi geçtikten sonra 26.07.2021 tarihinde açıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu; davacının 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminat talebinin İlk Derece Mahkemesince reddi üzerine hükmün yalnızca davacı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilen hükme yönelik istinaf yoluna başvurmayan davalının temyiz yoluna başvurma hakkı olmadığından 6100 sayılı HMK’nın 361/1. fıkrasına göre, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,