Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2746 K.2025/6723

Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna, vekalet ücretinin hatalı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/3419 soruşturma sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan 23.11.2017- 21.02.2018 tarihleri arasında 90 gün boyunca CMK'nun 109/3-j maddesi gereği konutunu terk etmemek şeklinde adli kontrol tedbirinin uygulandığı, öldürme olayının gerçekleştiği davacıya ait iş yerinin ise 21.11.2017-01.02.2018 tarihleri arasında 72 gün boyunca mühürlendiği, yapılan soruşturma sonunda 14.03.2018 tarihinde davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği,

KYOK kararının kesinleştiği, iş yerinin mühürlendiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla. İlk Derece Mahkemesince; ''...

Davacı tarafa ait işyerinde yapılan mühürleme işleminin soruşturma makamlarının kararları doğrultusunda yetkili Cumhuriyet Savcılığının talimatıyla gerçekleştirildiği , bu nedenle gerçekleşen işlemin adli soruşturma kapsamında gerçekleşmiş sayılacağı ve koruma tedbirleri nedeniyle tazminat ödenmesine ilişkin şartın davacı yönünden gerçekleştiği, vergi mükellefi olan davacının faaliyetine söz konusu tedbir uygulanan dönemde devam ettiği saptanmış,

işyerine ilişkin işletme defterleri ile vergi müdürlüğünden davacının işletmiş olduğu ............... yolu Restaurant ve Gazino isimli iş yerinin 2016-2017-2018 yıllarına ait kar zarar tablolarını içeren yıllık gelir vergisi beyannamelerinin birer örneği getirtilmiş ve davacının zararının tespiti için, hesap bilirkişi raporu alınmış.

Vergi dairesine beyan ettiği gelirine göre aldırılan bilirkişi raporunda hesap edilen işletmenin kapalı kaldığı 72 gün boyunca uğradığı maddi zarar olarak 4.226,40 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. maddi tazminata davacının talebiyle bağlı kalınarak yalnızca iş yerinin kapalı kaldığı dönem nedeniyle uğranılan zarara ilişkin hükmedilmiş olup ayrıca haksız adli kontrol nedenine dayanılmamıştır.

Maddi tazminatın talep edilen işyerinin mühürlendiği tarih olan 21/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş. Davacının manevi tazminat istemi yönünden yapılan değerlendirmede ise.

Davacı hakkında uygulanan gözaltı ve konutu terk etmeme şeklindeki adli kontrol tedbirinin seyahat özgürlüğünü sınırlandırdığı, davacıyı özgürlükten yoksun bıraktığı, oranlılık ilkesinin ihlal edildiği ve kanun ile belirlenen amacın dışına çıkıldığı görülmekle, Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 2014/13444 Esas sayılı ilamında vurgulandığı üzere uygulanan bu adli kontrol tedbiri dolayısıyla ayrıca davacı yararına hak ve nesafet ilkelerine uygun şekilde gözaltında ve adli kontrol altında kaldığı süre de gözönünde bulundurularak zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde 6.000,00 TL manevi tazminatın;

taleple bağlı kalınarak adli kontrol tedbiri uygulandığı tarih olan 23/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine '' gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar başlığındaki dava adının değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı hakkında uygulanan konutunu terk etmemek şeklindeki adli kontrol tedbirinin, tedbirin uygulandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 141. maddesi kapsamında tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı, ölçülülük ilkesinin aşılmadığı, tedbirin uygulanmasında ve yapılan itirazların değerlendirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı göz önünde bulundurularak, davacının bu talebinin reddine karar vermek yerine davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi, temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, maddi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maddi tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Amasya