Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2882 K.2023/2781

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/932 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Anamur

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/932 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli 2019/6959 Esas, 2020/5051 Karar sayılı kararı ile ''sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 3. Anamur

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2020/ 998 Esas, 2021/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.03.2023 tarihli ve 2023/23322 sayılı, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığından hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi. Olayın iş kazası olduğuna, kendisinin de ağır şekilde yaralandığına, çalışamadığı için karşı yanın zararını karşılayamadığına, cezanın fazla oluğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1. Olay günü saat 17:10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, azami hız limiti 50 km/sa olan, tek yönlü, iki şeritli, bölünmüş, yatayda düz, düşeyde eğimsiz, aydınlatması olan, kuru, asfalt kaplama devlet karayolunda sol şeritte seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybedip gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından yoldan çıkarak Öncü Mobilya önünde hızarda çalışan katılan ...'ya çarptığı, kaza nedeniyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez,

4. Derece kemik kırığı oluşacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu, kaza yaptığı mahaldeki hız limitinin 50 km/s olduğu, sanığın hız limitini çok fazla aşarak 85-90 km/s hızla seyrettiği kazada öngördüğü neticeyi istememesine karşılık gerekli dikkat ve özen yükümlülüğüne uymadığı, eylemini bilinçli taksir ile işlediği kabul edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu, zararının giderilmediğini beyan etmiştir.

3. Sanık savunmasında; ''Olaya asıl sebebiyet veren kaza mahalli yakınındaki petrol ofisinden çıkış yapan plakasını ve sahibini bilmediğim araçtır.Kamera kayıtları incelendiğinde bahsetmiş olduğum ... görülecektir.Ben olay günü sağ şeritten 85 km hızla seyir halinde iken birden petrol ofisinden bir ... hızla çıkış yaptı ve sağ şeride yaklaştı.Bende büyük bir kazaya sebebiyet vermemek için aracımın direksiyonunu tam sağ kırarak asvalt kenarındaki öncü mobilya isimli iş yerine çarptım.Şunu belirtmek isterim, kaza sonucu çarpmış olduğum arkadar iş yerinin önünde asfaltın hemen kenarında hızar makinası ile çalışıyorlardı,

bu arkadaşların kaza mahalinde çalışma yapabilmeleri için ruhsatları olmadığını düşünüyorum bu hususun araştırılmasını istiyorum, beraatimi talep ediyorum." demiştir. 4. Kaza tespit tutanağı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında keşfe binaen alınan bilirkişi raporları ile Adli Tıp Kurumu raporunda Kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

5. Makine mühendisi bilirkişi raporunda yol durumu, fren uzunluğu, sürtünme katsayı gibi değerleri esas alarak yaptığı hesaplamada sanığın hızının yaklaşık 85-90 km civarında olduğunu belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz istemi yönünden. 1. Cezanın fazla olduğu ve kusur yönünden.

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanıkların taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu kusurlu olarak bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında, ve belirlenen kusur oranında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sair nedenler yönünden. A. Sanığın idaresindeki araçla seyir halinde bulunduğu sırada kaza mahalline geldiğinde mahal koşullarında 50 km/s olan hız limitinin üzerinde bir hızla yaklaşık 85-90 km/s hızla seyir ederken direksiyon hakimiyetini kaybederek bir kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan kazaya sebebiyet verdiği,

Dairemizin yerleşik kararlarında hız limitinin aşılmasıyla ilgili olarak bilinçli taksirin varlığının kabul edilebilmesi için kaza sırasında mahal koşullarının gerektirdiği hız sınırının iki katının aşılmasının gerektiği, somut olayda böyle bir durumun söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminde bilinçli taksirin yasal koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, B.

Katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını 4 (dört) ağır derecede etkileyecek nitelikte vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının kabul edildiği olayda, uygulama maddesinin ''TCK’nın 89/2-b-e-son'' maddesi yerine ''TCK’nın 89/2-e-son'' maddesi olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR