Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3155 K.2025/3963

İmar kirliliğine neden olma suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; imar kirliliğine neden olma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; imar kirliliğine neden olma suçundan sanık hakkında hüküm tesis edilmesi gerektiğine,

Sanığın temyiz isteği; taşınmazın sit alanından çıkarıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mülga İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 31.07.2002 tarih ve 10027 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalan taşınmazda sanık tarafından izinsiz inşaat yapıldığının 10.01.2019 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından açılan davada, İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün İlk Derece Mahkemesine gönderdiği 19.12.2019 tarihli cevabî yazıda,

Bakanlıkça yapılan İzmir ve Manisa İlleri Doğal Sit Alanlarının Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Projesi kapsamında dava konusu parselin bulunduğu alanın İzmir I Numaralı Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 28.03.2018 tarih ve 431 sayılı kararı ile uygun bulunan ve 08.04.2019 tarih ve 83793 sayılı Bakanlık Makamı Olur'u ile onaylanan sit paftasında herhangi bir doğal sit alanı içerisinde yer almadığının belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda da suça konu yerin sit alanında kalmadığının belirlendiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, suça konu parselin Bakanlık Makamı Olur'u ile doğal sit alanında kalmaktan çıkartıldığı gerekçesi ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat hükmü tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "İddia konusu taşınmazda sanık tarafından yapılan imalatların yapım tarihi itibariyle 1. derece doğal sit alanında yer aldığı, dolayısıyla imal tarihi itibariyle doğal sit statüsünün bulunmasına rağmen yanlış değerlendirme ile beraat kararı verildiği" değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkûmiyet hükmü tesis edilmiş, imar kirliliğine neden olma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanunun 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında sayılmayan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın temyizinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Mülga İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 31.07.2002 tarih ve 10027 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalmakta iken, Bakanlıkça yapılan İzmir ve Manisa İlleri Doğal Sit Alanlarının Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Projesi kapsamında İzmir I Numaralı Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 28.03.2018 tarih ve 431 sayılı kararı ile uygun bulunan ve 08.04.2019 tarih ve 83793 sayılı Bakanlık Makamı Olur'u ile onaylanan sit paftasında sit alanı içerisinde yer almadığı belirtilen, bilirkişi raporu ile de sit alanında kalmadığı tespit edilen suça konu parselde gerçekleştirdiği inşai ve fiziki müdahaleye ilişkin olarak sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat hükmü tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,