Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3237 K.2025/1053

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacılar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin 07.02.2020 ve 20.02.2020 tarihli dilekçeleri ile haksız elkoyma nedeniyle her bir davacı bakımından 1.000.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, el koymaya konu çekici ve dorsenin iyi niyetli 3.kişiye ait olması nedeniyle Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sahibine iadesine karar verildiği,

iddia edilen zararın araç maliki olan davacı ile araç şoförü olan ve mahkumiyetine karar verilen davacı arasında genel hükümlere göre açılacak tazminat davasına konu edilebileceği, bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının yalnızca davacılar vekili yönünden esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, süreç içerisinde çekici ve dorsenin teminatlı yada teminatsız iadesine ilişkin taleplerinin reddedildiğine, cezaların şahsiliği ilkesi uyarınca araç sürücüsünün işlediği suçtan bağımsız olarak iyi niyetli 3. kişiye ait olan aracın zamanında iade edilmemesinden dolayı uğranılan zararın sürücüden tahsil edilmesi gerektiği yönünde verilen ret kararının hukuka aykırı olduğuna, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, davalı vekilinin temyiz sebepleri; vekalet ücretinin Ağır Ceza Mahkemelerinde takip edilen işler için geçerli olan maktu vekalet ücreti doğrultusunda hüküm altına alınması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/738 Esas ve 2019/760 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, Türkiye'de sicile kayıtlı olmayan çekici ve dorseye 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı gerekçesiyle aynı Kanun'un 10/2. maddesinde yer alan Türkiye'de sicile kayıtlı olmayan araçlar bakımından el koyma işleminin alıkoyma şeklinde uygulanacağı düzenlemesi gereğince 30.10.2016 tarihinde alıkonulmak suretiyle el konulduğu, çekici ve dorsenin 04.01.2018 tarihinde tasfiye edildiği,

yapılan yargılama sonunda çekici ve dorsenin müsaderesine yer olmadığına ve tasfiye bedelinin sahibine iadesine karar verildiği, tasfiye bedelinin davacı vekilinin hesabına ödendiği, anılan kararın 03.01.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacılar vekilinin istinaf başvurusu bakımından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuş olmasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesince yalnızca davacılar vekilinin istinaf başvurusu hakkında karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,