Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3378 K.2024/7418

Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2, 62/1, 52/1-2, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ve aynı Kanun’un 53/1-c ve 53/1-e maddeleri hariç 53/1-2-3. maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 15.10.2021 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.03.2023 tarihli ve 94660652-105-46-7244-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31964 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31964 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosyalar kapsamına göre, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2021 tarihli ve 2021/168 esas sayılı dosyasında sanık hakkında 01/03/2019 tarihinde işlediği müstehcenlik suçu nedeniyle 15/06/2021 tarihinde iddianame düzenlendiği,

yapılan yargılama sonucunda, 07/10/2021 tarihli karar ile sanığın anılan suçtan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın istinaf edilmeksizin 15/10/2021 tarihinde kesinleştiği, yine sanık hakkında 06/12/2018 tarihinde işlediği müstehcenlik eylemi sebebi ile 25/03/2021 tarihinde iddianame düzenlenerek Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/301 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, 09/09/2021 tarihinde sanık hakkında 06/12/2018 tarihli eylem sebebi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği,

anılan kararın 17/09/2021 tarihinde kesinleşmiş olduğu,

Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/168 esas 2021/515 sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin, kesinleşen Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/301 esas 2021/523 sayılı dosyasına ilişkin iddianame düzenleme tarihinden önce olduğunun anlaşılması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek suç yönünden mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İncelenen dava dosyaları kapsamından. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2021 tarihli ve 2021/2673 Esas, 2020/5523 Soruşturma, 2021/1788 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 06.12.2018 tarihinde işlediği iddia olunan müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açıldığı,

Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/301 Esas, 2021/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 05.03.2020 tarihinde işlediği belirlenen müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2, 62/1, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1-2-3. maddesi gereği hak yoksunluklarına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi gereği 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği,

söz konusu kararın, itiraz edilmeksizin 17.09.2021 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği, ayrıca, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2021 tarihli ve 2021/4533 Esas, 2020/5492 Soruşturma, 2021/3099 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında 01.03.2019 tarihinde işlediği iddia olunan müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açıldığı,

Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 07.03.2020 tarihinde işlediği belirlenen müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2, 62/1, 52/1-2, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ve aynı Kanun’un 53/1-c ve 53/1-e maddeleri hariç 53/1-2-3. maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verildiği,

söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 15.10.2021 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği anlaşılmaktadır.

2. İncelenen dava dosyalarına göre kanun yararına bozma istemi değerlendirildiğinde; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilen Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/168 Esas, 2021/515 Karar sayılı dava dosyasındaki 15.06.2021 tarihli iddianameye konu 01.03.2019 tarihli müstehcenlik eylemi ile aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/301 Esas, 2021/523 Karar sayılı dava dosyasındaki 25.03.2021 tarihli iddianameye konu 06.12.2018 tarihli müstehcenlik eylemi arasında,

suç ve iddianame tarihleri itibarıyla hukuki kesintinin bulunmadığı gözetilerek, sözü geçen dava dosyalarının birleştirilmesi ve her iki suçun 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek, mahkûmiyet kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de mahkûmiyet kararında zincirleme suç hükmünün uygulanmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bakımından da 5271 sayılı CMK'nın 231/10. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak,

davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği ve bu durumda sanığın lehine zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının ortadan kalkacağı, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması halinde ise sanık hakkındaki kesinleşen ve infaza verilen diğer eylemler ile birlikte 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilebileceği dikkate alındığında, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,