Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3381 K.2023/6062

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1 ve 22/3. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2020 tarihli ve 2019/551 esas, 2020/30 sayılı kararının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 05/07/2021 tarihli ve 2020/789 esas, 2021/1401 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanarak yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın aynı Kanun'un 89/1 ve 22/3. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çanakkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2021 tarihli ve 2021/438 esas, 2021/455 sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda, sanığın anılan Kanun’un 89/1, 22/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Çanakkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2022 tarihli ve 2021/447 esas, 2022/217 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmış olup.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarih ve 94660652-105-17-20013-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31934 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31934 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre. 1-5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2022 tarihli kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınan Burhaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2014 tarihli ve 2014/110 esas, 2014/202 sayılı kararının kasıtlı suça ilişkin olduğu nazara alındığında, bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1 ve 22/3. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2020 tarihli ve 2019/551 esas, 2020/30 sayılı kararının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 05/07/2021 tarihli ve 2020/789 esas, 2021/1401 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanarak yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın aynı Kanun'un 89/1 ve 22/3. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çanakkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2021 tarihli ve 2021/438 esas, 2021/455 sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda, sanığın anılan Kanun’un 89/1, 22/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Çanakkale

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2022 tarihli ve 2021/447 esas, 2022/217 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır. 2.Somut olayda, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde Burhaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2014 tarihli ve 2014/110 esas, 2014/202 sayılı kararının tekerrüre esas alındığı, tekerrüre esas alınan ilamın kasıtlı suça ilişkin olduğu tespit edilmiş olup, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmü ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek taksirli suç bulunmadığı dikkate alındığında,

tekerrür hükümlerinin ve taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanun'un 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2022 tarihli ve 2021/447 esas, 2022/217 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.