Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3603 K.2025/2977

Müdürlüğünün 24.08.2020 tarihli yazısı içeriğinden ele geçen materyallerin incelemesinin tamamlanmasının akabinde şüpheliye ulaşılamaması nedeniyle adli emanete teslim edildiği, dosya şüphelisi tarafından 11.02.2021 tarihli "elektronik cihazların iadesi" talepli dilekçesinin sunulmasına müteakip cep telefonu ve iki adet sim kartın ve zenon marka dizüstü bilgisayarın 11.02.2021 tarihli tutanak ile dosya şüphelisine iade edildiği, bu durumda anılan dosyanın şüphelisine ulaşılamamasının devletin sorumluluğunu doğurmayacağı, kaldı ki ele geçen materyalleri talep ettiği anda tarafına iadesinin sağlandığının görüldüğü,

tazminat talebi bakımından uygun illiyet bağının bulunmadığı, anılan dosyanın şüphelisinin kusurlu davranışının davacı şirket lehine hak doğurmayacağından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı şirkete ait bilgisayara ve hard diske CMK'nın 134. maddesine aykırı şekilde el konulduğuna, şirketin ana bilgisayarına ait hard diske el konulması ve halen iade edilmemesi nedeniyle şirketin zarar gördüğüne, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2019//71708 soruşturma sayılı dosyasında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, nitelikli cinsel saldırı, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve tehdit suçlarından davacı şirket yetkilisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında, Diyarbakır 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 2020/113 D.

İş Nolu kararına istinaden davacı şirkete ait iş yerinde arama yapıldığı ve davacı şirkete ait bir adet dizüstü bilgisayar ile işyeri yönetim bilgisayarına ait hard diske 08.01.2020 tarihinde el konulduğu, davacıya ait kişisel dijital materyaller ile şirkete ait dizüstü bilgisayarın incelemesinin tamamlanmasının ardından şirket yetkilisine ulaşılamaması üzerine 02.09.2020 tarihinde Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetine gönderildiği ve 11.02.2021 tarihinde dosya şüphelisi şirket yetkilisine teslim edildiği,

yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına ve adli emanetin 2020/6383 sırasına kayıtlı 4 adet hard diskin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği, kararın 20.04.2021 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak kanunda öngörülen yasal koşullarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır