Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3845 K.2023/6065

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2022 tarihli ve 2021/564 esas, 2022/427 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine, Adana

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2022 tarihli ve 2022/524 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak karar verildiği, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarih ve 94660652-105-01-27923-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35796 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35796 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile katılan Enes Güngen’in sevk ve idaresindeki elektirikli bisiklete çarpması şeklinde meydana gelen ve elektrikli bisiklet sürücüsünün ağır derecede kemik kırığı ile yaralandığı olaya ilişkin yapılan yargılama neticesinde, taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık aleyhine hem katılan Enes Güngen hem de annesi katılan ... yönünden vekâlet ücretine hükmedilmiş ise de, 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesindeki, “Kamu davasına katılma üzerine,

mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme ve benzer bir olaya ilişkin Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 25/12/2014 tarihli ve 2014/3617 esas, 2014/26669 sayılı ilamında yer alan, “...Katılanlar kendilerini aynı vekil ile temsil ettirmelerine rağmen katılanlar yararına tek vekalet ücreti yerine ayrı ayrı üç kez vekalet ücretine hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden..” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda yargılama aşamasında katılanların aynı vekille temsil edildiği gibi sanığın eyleminin tek mağdurunun katılan Enes Güngen olduğu,

...'in ise adı geçen mağdurun annesi olmasından dolayı suçtan zarar gördüğünden bahisle katılan sıfatını aldığı nazara alındığında, katılanların hukuki menfaatlerinin aynı olduğu cihetle, sanık aleyhine katılanlar lehine tek bir avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 ncu maddesinin birinci fıkrası,ikinci fıkrasının (b) bendi,62 nci maddesinin birinci fıkrası,52 nci maddeleri uyarınca 4.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2022 tarihli ve 2021/564 esas, 2022/427 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2022 tarihli ve 2022/524 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Somut olayda yargılama aşamasında katılanların aynı vekille temsil edildiği, sanığın eyleminin tek mağdurunun katılan Enes Güngen olduğu,...'in ise adı geçen mağdurun annesi olmasından dolayı suçtan zarar gördüğünden bahisle katılan sıfatını aldığı nazara alındığında katılanların hukuki menfaatlerinin aynı olduğu cihetle sanık aleyhine katılanlar lehine tek bir avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmemiştir.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14(1) maddesinde yer alan.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine, sanık aleyhine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana