Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3855 K.2023/2054

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.03.2023 tarihli ve 2018/924 Esas, 2018/1130 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.03.2014 tarihli ve 2014/80 Esas, 2014/350 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına karar verilmiştir.

2.Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.03.2014 tarihli ve 2014/80 Esas, 2014/350 Karar sayılı kararının 03.04.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 23.03.2017 tarihinde, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinde tanımlanan ''resmi belgede sahtecilik' suçunu işlediği, Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 tarih ve 2017/422 Esas, 2017/958 Karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın 04.01.2018 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince açıklanmasına karar verilmiştir.

3.Isparta 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2018 tarih, 2018/44 Esas, 2018/188 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.04.2018 tarihli ve 2018/924Esas, 2018/1130 Karar sayılı kararı ile ilk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.04.2018 tarihli ve 2018/924Esas, 2018/1130 Karar sayılı kararının, sanığın temyizi üzerine 06.03.2023 tarihli ek kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “reddine” karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2023 havale tarihli ve 2023/39367 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; 1.Dosyanın suç tarihi itibariyle incelemeye konu yerin Bölge Adliye Mahkemesinin değil Yargıtay'ın olduğuna,

2.Hakkında verilen adli para cezası ile para cezasına ilişkin ödeme ile çağrı kağıdının tarafına tebliğ edilmediğine,

3.Diğer temyiz nedenlerine,İlişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2018/924 Esas, 2018/1130 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,