Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4190 K.2023/5448

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/685 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2 ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.01.2021 tarihli, 2016/114617 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü "Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bölge kurulundan izin almadan inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılmıştır. Tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suç sübuta ermiştir."

2. Olay günü orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontroller sırasında, Kaçkar Dağları Milli Parklar sınırları içerisinde bulunup, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.05.1998 tarih ve 3148 sayılı kararı ile tescilli doğal sit alanında kalan Kavron Yaylası'ndaki yaylak vasıflı taşınmazda sanık tarafından bina yapıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.10.2014" şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

A.Sanığın, Suç İşleme Kastının Bulunmadığına ve Delillerin Hatalı Değerlendirildiğine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden; Sanık tarafından, doğal sit alanında kalan yaylak vasıflı araziye bina yapılmak suretiyle izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun bilirkişi raporları ile sabit olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/685 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2023 tarihinde karar verildi.