Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/425 K.2023/3872

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2014/901-2016/966 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkranın (b) ve (a) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Çorlu

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2014/901-2016/966 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2019/13443 Esas, 2021/7201 Karar sayılı kararı ile; "...Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre;

''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın,

''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir. 3.Çorlu

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/621-2022/86 sayılı kararı ile; sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmekle, taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkranın (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/621-2022/86 sayılı kararına itiraz etmesi üzerine, genel yargılama usulüne göre yargılama yapılıp Çorlu

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/240-2022/548 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkranın (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.01.2023 tarihli ve 2023/2067 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Sanığın olayda kusurunun bulunmadığına, 2.Eksik araştırma ile karar verildiğine, 3.Kabul anlamına gelmemek üzere, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığı hususu basit yargılama aşamasında değerlendirilmemiş olduğuna, 4. Sanığın kazanılmış haklarının gözetilmediğine, 1/4 oranında indirimi korumadan karar açıklamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından olağanüstü zamanaşımı süresinin de 12 yıl olduğu anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.11.2022 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve suç tarihi olan 28.04.2011 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Çorlu

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/548 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,