Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4369 K.2023/5686

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 12.05.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle. 24.10.2013 tarihinde Yüksekova C.

Başsavcılığı'nın 2013/2182 soruşturma sayılı dosyasında şüpheli ... hakkında 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet iddiasıyla soruşturma başlatıldığını, malın sahibi olan ...' a ait olan 2.970 kg çaya el konulduğunu, soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, 30.01.2014 tarihinde savcılığın, soruşturma ile birlikte el konulan çayların iadesi yönünde hüküm kurmasına rağmen, suçtan zarar gören taraf olan Esendere Gümrük Müdürlüğü'nün kesinleşmeyi beklemeden 24.10.2013 tarihinde imha kararını aldığını, 08.04.2014 tarihinde çayların imha edildiğini, Müvekkilinin bundan dolayı büyük bir zarara uğradığını,

55.500.00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ederek tazminat talebinde bulunduğu, tazminatın haksız el koyma tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müvekkile ödenmesine, vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 02.06.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın süresinde olmadığını, bu konuda mahkemece araştırma yapılması gerektiğini, davacının yargılanması esnasında yasalara ve diğer hukuk kurallarına aykırı herhangi bir işlem yapılmadığını, davacı hakkında yapılan yargılamanın yasal kurallara uygun bir şekilde gerçekleştirildiğini, davacının maddi zararları ispat etmesi gerektiğini belirtmek suretiyle davanın reddine karar verilmesini, öne sürmüştür.

3.Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/125 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile 55.500,00 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/125 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/237 Esas, 2022/4191 Karar sayılı kararı ile; ..

Davacıya ait olan 2.970 kg çaya kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 25.10.2013 tarihinde el konulup, 30.01.2014 tarihinde iade edilmesine karar verildiği, Esendere Gümrük Müdürlüğü’nün cevap yazısına göre söz konusu çayların imha edilerek tasfiye edildiği, davacının iade edilemeyen 2.970 kg çayın imha edilmesi nedeni ile davacıya tasfiye bedeli verilip verilmediği araştırılarak,

söz konusu çayların el koyma anındaki piyasa koşullarına uygun fiyatı esas alınarak ve ayrıca el konulan ürünün tasfiye edilmesi sonucu davacı tarafa ödenen tasfiye bedeli var ise tasfiye bedelinin düşülerek talep uyarınca el koyma anından itibaren yasal faizi ile birlikte hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, çayın belirli periyotlarla el değiştirdiği ve bu surette muhtemel kazanç kaybına göre zarar hesabı yapan dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, kanuna aykırı olduğundan bahisle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 44.550,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 09.05.2023 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; Davacı tarafa ceza yargılaması esnasında yasalara ve diğer hukuk kurallarına aykırı bir işlem yapılmadığını, yargılama yasal kurallara uygun bir şekilde gerçekleştirildiğini, kusur izafe edilse bile bu haliyle hükmedilen tazminat miktarın fazla olduğunu, faizin dava tarihinden itibaren verilmesi gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davalı lehine fazla vekalet ücretine hükmedildiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2182 Soruşturma – 2014/78 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, dosya dışı Nihat Ertunç hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan davacıya ait 2.970 kg çaya 25.10.2013 tarihinde elkonulduğu yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına ve el konulan çayların sahibine iadesine hükmedildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine tabi olduğu,

Yüksekova İlçe Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 26.03.2014 tarihli 70572180-300-651 sayılı Analiz Raporu Sonuçları konulu yazısı ve ekinde insan sağlığı açısından tüketime uygun olmadığı bildirildiğinden Esendere Gümrük Müdürlüğünce 08.04.2014 tarihinde imha işlemi gerçekleştirildiğini, tasfiye bedelinin iade edilmediğini,

Van Ticaret ve Sanayi Odası tarafından mahkememize sunulan 06.01.2015 tarihli müzekkere cevabında çayın el koyma tarihindeki birim fiyatının 15,00 TL olduğu belirtildiğini 2.970 kg x 15,00 TL = 44.550,00 TL maddi zararın oluştuğu belirlenerek ve bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 44.550,00 TL'nin el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazine'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2182 Soruşturma – 2014/78 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, dosya dışı Nihat Ertunç hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan davacıya ait 2.970 kg çaya 25.10.2013 tarihinde elkonulduğu yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına ve el konulan çayların sahibine iadesine hükmedildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin temyiz istemi; 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, davanın kısmen kabulü kararında usul ve yasaya aykırı bulunmadığından davalının davanın reddi gerektiğini, davalıya kusur izafe edilemeyeceğine yönelik temyiz talebi ve davacının el koyma tarihinden faiz talep etmesi nedeniyle el koyma tarihinden faiz uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin 9 uncu bendi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu göre davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,