Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4377 K.2024/7734

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince kurulan sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 62, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanarak,

sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin sanık vasisinin istinaf başvurusu üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyete ilişkin bölümün sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin hüküm ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararına yönelik katılan

vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın tüm çelişkili beyanlarına rağmen telefonunda fotoğraf kaydına rastlanmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanık ...’in, okul çıkışı geldiği parkta tek başına oturan lise öğrencisi mağdur ...’nin önünden geçtiği esnada, mağdurun fotoğrafını kameralı cep telefonu ile izinsizce çekip, mağdurun. “Amca ne yapıyorsun, fotoğrafımı hangi hakla niye çekiyorsun?” sözleriyle tepkisini ortaya koyması üzerine, “Hiçbir şey yok” diyerek parktan uzaklaştığı, mağdura ait görüntü ele geçirilememiş ise de,

öncesinde tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden bulunmayan mağdurun aşamalardaki samimi beyanları ile olayın akabinde sanığı teşhis etmesi ve sanığın da fotoğraf çekmek istemekle birlikte çekmeden parktan ayrıldığına dair dolaylı ikrarı karşısında sanığa yüklenen suçun sübut bulduğu gerekçesine dayalı olarak İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş ise de olay tarihinden 4 gün sonra yakalanan sanığın cep telefonundaki fotoğraflar arasında mağdura ait fotoğrafın tespit edilememesi ve mağdurun bu fotoğraflardaki kızları

tanımadığına dair beyanı, sanığın fotoğraf çekmek istemekle birlikte çekmeden parktan ayrıldığına dair aşamalardaki savunması ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş,

5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda aynı Kanun'un 280/2. maddesine göre hüküm kurulmak suretiyle Dairemizce verilen bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,