Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4416 K.2025/3967

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı Kanunun 231/8. maddesi gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 28.06.2018 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içerisinde 26.07.2021 tarihinde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği sabit kabul edilerek Vezirköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ilamı mahkûmiyetine hükmedilmiş, hüküm 23.11.2021 tarihinde kesinleşmiş, ihbar üzerine ilk derece mahkemesince dosya yeniden ele alınarak önceki hüküm 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmış,

Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olup, sanığın üzerine atılı suçtan üst sınırdan ve indirim uygulanmaksızın cezalandırılması ile suça konu objelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Kaçakçılık ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 2017/33337 soruşturma numaralı dosyasındaki 2863 sayılı Kanunun 74. maddesinde açıklanan suça ilişkin başlatılan soruşturma kapsamında, temyiz dışı sanık ...hakkında Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.03.2017 tarih ve 2017/1902 Değişik iş sayılı kararı, temyiz dışı sanık ... hakkında aynı soruşturma kapsamında Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2017 tarih ve 2017/1997 Değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 135/1. maddesi gereğince iletişimin tespitine, kayda alınmasına, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verildiği,

anılan kararlar doğrultusunda yapılan telefon konuşmalarının tespitinde, sanık ...'nin dört adet kültür varlığını 4,5 milyon TL'ye satmak için alıcı aradığının belirlendiği, olay günü jandarma görevlilerinin alıcı kılığında görüşerek temyiz dışı sanıklar ... ve ...ile buluştukları, sanıkların aracı takip edilerek sanık ...'ın iş yerine gelindiği, sanık ... ile yapılan görüşmede sanığın eserlerin kendisine ait ve orijinal olduklarını, 2 milyon TL'ye satacağını söyleyip beze sarılı vaziyetteki eserleri çıkartarak jandarma personeline uzattığı, daha sonra içeriye diğer kolluk kuvvetlerinin girmesi ile sanığın suçüstü yakalandığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; "Sanık ...'nın temyiz dışı sanıklarla birlikte yurt dışından ülkeye sokulurken yetkili makamlar haberdar etmeksizin ellerinde bulunan tarihi eserleri satmaya çalışmak suretiyle üzerlerine atılı 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işledikleri, sanıkların atılı suçlamayı ikrar ederek pişman olduklarını bildirdikleri" gerekçesi ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, "Sanığın aksi ispatlanamayan savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; iletişimin denetlenmesi kararının verildiği tarihte sanık ... hakkında henüz soruşturma yürütülmediğinden, diğer şüpheliler ...ve ... arasındaki telefon görüşmesi neticesinde elde edilen delillerin sanık ... açısından tesadüfi delil niteliği taşıdığı,

ancak tesadüfen elde edilen bu delillerin hukuka uygun olarak kullanılabilmeleri için, ortaya çıkardıkları suç veya suçların da katalog suçlar arasında yer alması gerektiği, atılı eylemin sabit olduğu kabul edildiği takdirde, elde edilen tesadüfi delillerin, eylemin gerek Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan, gerekse CMK'nın 135/8. maddesinde sayılan diğer katalog suçlar kapsamında kalmaması nedeniyle atılı suçun ispatında kullanılmasının yasal olarak kabul edilemeyeceği cihetle;

sözkonusu delillerin sanık açısından somut olayda kullanılması hukuken yasak olup CMK'nın 217. maddesinin ikinci fıkrasına göre hükme esas alınamayacağından, hakkında atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği" değerlendirilerek sanığın atılı suçtan beraatine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Temyiz dışı sanıklar ...ve ... hakkında izinsiz kazı yapmak suçundan alınan iletişimin tespiti kararı kapsamında sanık ... açısından elde edilen tesadüfî deliller dışlandığında, sanık ...'ın müdafii huzurunda alınan hazırlık ifadesinde dava konusu ikonaları 4 - 5 ay kadar önce kendisine ...isimli bir şahsın verdiğini, temyiz dışı sanık ...'ın daha önce 15 müşteri getirdiğini ve eserleri satmaya çalıştıklarını, sanığın sorgusunda ve İlk Derece Mahkemesince alınan savunmasında, hazırlık ifadesinin doğru olduğunu, savunma olarak aynen tekrar ettiğini, olaydan dolayı çok pişman olduğunu beyan ettiği,

sanığın olay günü kültür varlıklarını kolluk kuvvetlerine satışa arz ettiği sırada suçüstü yakalandığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, dava konusu ikonalar üzerinde uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilip, anılan Kanun kapsamında kaldıklarının tespit edilmesi halinde, sanığın üzerine atılı suç yönünden mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,