Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4466 K.2025/3299

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kullanım kadastrosuna itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sonucunda, Düzce ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 237 ada 34, 40 ve 242 ada 10 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un (2/B) maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1980 yılından beri davalı ... kullanımında olduğu şerh verilerek, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacılar ..., ..., ..ve .., taşınmazların miras yoluyla intikal ettiğini ve geçerli miras taksim sözleşmesi bulunmadığını belirterek tüm mirasçılar adına şerh verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 12.07.2017 tarihli ve 2015/36 Esas, 2017/24 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/1286 Esas, 2017/1436 Karar sayılı kararı ile davacıların istinaf talebinin süre yönünden reddine, davalı ... vekilinin talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin belirtilen kararına karşı davacılar ve davalı ... vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 17.01.2022 tarihli ve 2021/8291 Esas, 2022/1323 Karar sayılı ilamı ile taksim sözleşmeleri uyarınca, davacılara muristen kalan dava konusu olmayan başka taşınmazların da, çekişmesiz olarak mirasçılar arasında kullanılıyor olması ve davacıların tüm taşınmazlara ilişkin 20 yıldır süregelen fiili kullanım şekline itiraz etmemiş olmaları göz önüne alındığında, davacıların eylemli durum ile zilyetliğe karşı çıkmadıklarının,

davalı tarafın kullanımına rıza gösterdiklerinin ve bu parsellere ilişkin zilyetlik iradelerinin bulunmadığının kabulü gerekeceğinden, davanın reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ...’a ait olduğu, ..’nın ölümüyle tüm mirasçılarına intikal ettiği, davacılarında yer aldıkları 29.04.1992 tarihinde yapılan taksim sözleşmesi uyarınca 242 ada 10 parselin davalı ...’ye, 237 ada 34 ve 40 parsellerin ise ...’a kaldığı, ..'ında bu yerleri ... Noterliği tarafından düzenlenen 30.11.2006 tarihli ve 6324 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki vasiyetname ile davalı ...’ye bıraktığı, çekişmeli taşınmazların uzun yıllardır ..ahri’nin kullanımında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.