Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4599 K.2025/1693

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacıların murisi olan ...'ın haksız tutukluluk nedeniyle 6.000 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.592,18 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş,

bozma üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 4.592,18 TL maddi ve 14.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile, davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davacılar hakkında hükmedilen tazminatın fazla olduğu, davanın reddedilmesi gerektiği, davacılara vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/352 Esas – 2015/322 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıların murisi olan ...'ın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 24.06.2015 - 09.11.2015 tarihleri arasında 138 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.11.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıların murisi asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacılar hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendilerini vekil ile temsil ettirmeyen davacılar lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.000 TL vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümdeki "3-AAÜT'ye göre verilen tazminat toplam miktarına göre 4.000,00-TL nispi vekalet ücretinin davalı Hazineden alınıp davacıya verilmesine," fıkrasının çıkartılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,