Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4624 K.2023/2726

Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/175 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 23.02.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 22.07.2015 tarihinde gözaltına alınıp, 23.07.2015 tarihinde tutuklandığını, 22.12.2015 tarihinde tahliye edildiğini, haksız tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 23.03.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın görev yönünden reddi gerektiğini, kanunda belirlenen şartlar oluşmadığından davanın reddi gerektiğini, davacı hakkında aynı talep nedeniyle başka dava açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğini, davacının tutuklu kaldığı sürelerin mahsubunun yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, davacı hakkında yapılan işlemler kanuna uygun olduğundan davanın reddi gerektiğini, davacı hakkında usulsüz işlem yapıldı ise de işlemi gerçekleştiren kamu görevlisinin tespiti ile ihbarının sağlanması gerektiğini, davacının maddi zararını ispat edemediğini, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu, öne sürmüştür.

3.Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/86 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 5.002,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/86 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli ve 2019/22292 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararı ile.

Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarih, 2015/409 esas, 2015/453 karar sayılı ceza dava dosyasında davacı (sanık) hakkında verilen beraat hükmünün davacı(sanık) vekili tarafından temyiz edildiği,

15.01.2016 tarihli dilekçe ile temyizden feragat edildiği ancak dosyanın Yargıtay incelemesinde olup henüz kesinleşmediğinin kabulü ile bu kapsamda, 5271 sayılı Kanun 142 inci maddesinin birinci bendinde öngörülen ‘’karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir'' şeklindeki yasal düzenleme uyarınca,

tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında verilen beraat hükmünün henüz kesinleşmediği ve davacı yönünden tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın 5271 sayılı Kanun 142 inci maddesinin birinci bendi gereğince reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Ankara 12. Ağır Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/175 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

6.Ankara 12. Ağır Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/175 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.03.2022 tarihli ve 2022/9924 Esas, 2023/667 Karar sayılı kararı ile.

Davacı asil tarafından hükmün temyizinden sonra dosyaya sunulan 10.08.2022 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça kayıtsız ve şartsız olarak bildirdiğini, 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’un 310 uncu maddesine eklenen 3 üncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye göndermesi gerektiğinden,

temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi için yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7.Ankara 12. Ağır Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/175 Karar sayılı ek kararı ile tensiben davacının temyiz talebinden vazgeçtiğinden reddine karar verilmiştir.

8.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 28.05.2023 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Davalı vekilinin temyiz istemi; Hükmedilen vekalet ücretinin eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Davacı ... Aksaray T Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumu aracılığıyla 10.08.2022 tarihli dilekçesinde Mahkememizce 26.05.2021 tarihlinde verilen tazminat talebinin reddine dair hükmün temyiz talebinden feragat ettiğinden vazgeçme nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Davacı asil tarafından hükmün temyizinden sonra dosyaya sunulan 10.08.2022 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’un 310 uncu maddesine eklenen 3 üncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece davadan feragat hususunda ek karar verilmesi gerekirken temyizden feragat nedeniyle reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmakla beraber davalı vekilinin hükmü sadece yargılama sonucunda lehine hükmedilen vekalet ücretine hükmedilmemesi nedenine dayanarak temyiz ettiğinden bu hususa ilişkin bozma yapılmamıştır.

A.Davalı vekilinin temyiz istemi ile sınırlı incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak, bu aralıktan fazla hesaplanan nisbî avukatlık ücreti yerine ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücrete hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/175 Karar sayılı ek kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan vekalet ücretine ilişkin "1.600,00" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "8.200,00" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,