Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4917 K.2023/4841

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/351 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/351 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli 2020/7776 Esas, 2022/ 7715 Karar sayılı kararı ile ''sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/740 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2023 tarihli ve 2023/66913 sayılı hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; Kararın hatalı olduğuna, eksik inceleme ile alındığına, cezanın fazla olduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde; ''...Sanığın suç tarihinde alkollü bir vaziyette sevk ve idaresindeki ... sayılı aracı ile Düzce İli D-100 kara yolu üzerinden Aziziye mahallesi pazar yeri istikametinden Nezih Tütüncüoğlu Bulvarına geldiğinde, Düzce İl Emniyet Müdürlüğüne bağlı Trafik Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan kontrolde sanığın 2,76 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu haliyle sanığın alkollü olarak emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek durumda olduğunu bilmesine rağmen trafik kurallarını ihlal eder şekilde alkollü ... kullanmak suretiyle müsnet suçu işlediği anlaşıldığından sanığın cezalandırılmasına yönelik aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir.

2. Sanık savunmasında ''..Olay tarihlerinde akciğerimdeki rahatsızlıktan dolayı çok az almış olduğum bira nedeniyle yüksek miktarda vücudumda alkol tespit edildi, bu nedenle hakkımda yasal işlemler yapılmıştı, Yargıtay bozma ilamına bir diyeceğim yoktur, atılı suçlamaları kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatimi talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Alkolmetre çıktısının, doktor raporunun dosyada olduğu görüldü.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 15.:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken trafik ekiplerince durdurulduğu, alınan doktor raporuna göre 2,76 promil alkollü olduğu tespit edilen olayda; mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/740 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararında;

Yalnızca sanık tarafından temyiz edilen ilk hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bozma kararı sonrası verilen ikinci hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırılığa yol açılması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/740 Esas, 2023/279 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin "Sanığın Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/339 Esas 2014/414 Karar sayılı ilamına göre mükerrir olması nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına TCK.

58/7 maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,