Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4925 K.2024/6282

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, ilgili kararın mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2020/4077 Esas, 2022/3038 Karar sayılı ilâmıyla, 5237 sayılı TCK'nın 22/6.maddesi hükümlerinin uygulama alanı olmadığından bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca cezanın alt miktardan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle hükmedilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, iddianamede yer verilen 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık idaresindeki iki tekerlekli römork takılı traktörle, gündüz vakti, stabilize tarla yolunda ilerlerken, romörkte oturmakta olan 2010 doğumlu yeğeninin, dengesini kaybederek düşmesiyle, römorkün sol tekerinin altında kalması neticesinde ölümüyle sonuçlanan olayda; mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Sanığın tam kusurlu olarak yiğeninin ölümüne sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın sürücü belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geri alınması hususu mahkemenin takdirinde olduğu, kararda değinilmeyerek zımni olarak uygulanmamasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmadığından bu hususlarda bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,